Galinstan – niskotopliwy stop eutektyczny galu, indu i cyny płynny w temperaturze pokojowej, zestala się w temperaturze około −20 °C. Dzięki temu, że jest mniej toksyczny, znajduje zastosowanie w termometrach zamiast rtęci lub stopu sodowo-potasowego (NaK). Nazwa pochodzi z sylab łacińskich nazw metali składowych: galium, indium, stannum. __TOC__
Skład chemiczny 68,5% – gal 21,5% – ind 10% – cyna
Do galinstanu bywa stosowany dodatek bizmutu (maks. 2%) w celu poprawy płynności oraz antymonu (maks. 2%) w celu zwiększenie odporności na utlenianie. Ich obecność obniża też koszt produktu. Większy udział tych pierwiastków powoduje szybki wzrost temperatury topnienia.
Właściwości fizyczne thumb|250px|Galinstan ze zniszczonego termometru, łatwo rozcierający się na szkiełku thumb|250px
Temperatura wrzenia: > 1300 °C Temperatura topnienia: −19 °C Prężność pary nasyconej: <10−8 Tr (w temp. 500 °C) Rozpuszczalność: nie rozpuszcza się w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych Lepkość: 0,0024 Pa·s (w temp. 20 °C) Gęstość: 6,44 g/cm³ Przewodność cieplna: 16,5 W/m·K Konduktywność: 3,46 S/m (w temp. 20 °C)
Galinstan w przeciwieństwie do rtęci zwilża skórę i szkło i ma od niej mniejszą gęstość, dlatego też nie zawsze może być użyty jako jej zamiennik. Komercyjnie wykorzystuje się go w termometrach, ale by mógł właściwie spełniać swoją rolę, wewnętrzną warstwę szklanej rurki pokrywa się tlenkiem galu. Ponadto nie nadaje się do użycia jako chłodziwo reaktora atomowego z powodu pochłaniania przez ind neutronów termicznych.
Stosuje się go do wytwarzania luster teleskopów i jako substytut pasty termoprzewodzącej w układach chłodzenia komputerów.
Przypisy
Kategoria:Stopy metali nieżelaznych Kategoria:Gal Kategoria:Ind Kategoria:Cyna