Christian Jean-Marie Clavier (ur. 6 maja 1952 w Paryżu) – francuski aktor, scenarzysta i producent filmowy i telewizyjny, znany widzom głównie z ról komediowych.
Życiorys Po ukończeniu Paryskiego Instytutu Studiów Politycznych rozpoczął karierę aktorską z komediową trupą teatralną Wspaniały (Le Splendid), której był współzałożycielem. Wystąpił między innymi w dwóch sztukach Georges'a Feydeau: Dziewczyna z restauracji "Maxim" (La Dame De Chez Maxim) i w farsie Jak pchła w jej uchu (Une puce à l'oreille). Na wielkim ekranie zadebiutował w komedii Rok 1 (L'An 01, 1973), gdzie w obsadzie pojawił się także Gérard Depardieu. Z Depardieu spotkał się jeszcze potem na planie melodramatu Powiedz, że ją kocham (Dites-lui que je l'aime, 1977), komedii sensacyjnej Anioł Stróż (Les Anges gardiens, 1995), komiksowej ekranizacji fantasy Asterix i Obelix kontra Cezar (Astérix et Obélix contre César, 1999) i jej sequelu Asterix i Obelix: Misja Kleopatra (Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre, 2002) jako Astérix, telewizyjnej adaptacji powieści Victora Hugo Nędznicy (Les Misérables, 2000) oraz międzynarodowym miniserialu historycznym Napoleon (Napoléon, 2002) w roli cesarza Francuzów Napoléona BonaparteDécret du 14 novembre 2005 portant promotion et nomination.
W 1980 zagrał główną rolę Jérôme Ozendrona w udanej filmowej wersji mało znanego komiksu Puszczają mi nerwy (Je vais craquer!!!, 1980).
Odnosił niebywałe ekranowe powodzenie w duecie z Jeanem Reno w komediach: sensacyjnej Operacja Corned Beef (L'Opération Corned-Beef, 1991), Grunt to rodzinka (L'Enquête corse, 2004, jako paryski detektyw Jack Palmer, fantasy Goście, goście (Les Visiteurs, 1993) i sequelach – Goście, goście II – korytarz czasu (Les Couloirs du temps: Les visiteurs 2, 1998), Goście, goście III: Rewolucja (Les Visiteurs: La Révolution, 2016) oraz wzorowanym na nich filmie Goście w Ameryce (Just Visiting, 2001). Za scenariusz i podwójną rolę giermka Jacquouille i jego potomka Jacquarta w filmie Goście, goście (1993) był nominowany w 1994 r. do nagrody Césara.
Założył firmę Ouille Production, zajmującą się produkowaniem filmów.
Życie prywatne Jego żoną do 2001 była aktorka Marie-Anne Chazel, która wystąpiła wraz z nim w wielu filmach, a pierwszym z nich była 13 minutowa nowela Le Bol d'air (1975) na podstawie jego scenariusza. Mają jedno dzieckoDécret du 21 mars 2008 portant promotion et nomination.
Jego młodszy brat Stéphane (ur. 15 marca 1955) został reżyserem.
Odznaczenia Kawaler Legii Honorowej (Chevalier de la Légion d'honneur.) - 2008 Kawaler Narodowego Orderu Zasługi (Chevalier de l'Ordre national du Mérite) - 1998 Oficer Narodowego Orderu Zasługi (Officier de l'Ordre national du Mérite) - 2005
Wybrana filmografia Obsada aktorska filmy kinowe
filmy TV 1989: Mieux vaut courir jako Simone 1990: Les Gens ne sont pas forcément ignobles jako Pierre 1986: L'Été 36 jako Alexis 1985: Le Père Noël est une ordure jako Katia serial TV 2002: Napoleon (Napoléon) jako Napoleon Bonaparte 2000: Nędznicy (Les Misérables) jako Thénardier 1988: Pałac (Palace) jako Louis, szef kucharzy
Producent 2003: Lovely Rita, sainte patronne des cas désespérés 2002: Patron sur mesure (TV) 2001: Goście w Ameryce (Les Visiteurs en Amérique) 2001: Le Cœur sur la main 1998: Les Visiteurs 2 : Les Couloirs du temps
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Francuscy producenci filmowi Kategoria:Francuscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Francuscy scenarzyści XXI wieku Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja) Kategoria:Urodzeni w 1952