Hans Knauß (ur. 9 lutego 1971 w Schladming) – austriacki narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Hans Knauß pojawił się w 1988 roku, kiedy wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Madonna di Campiglio. Zajął tam między innymi dwunaste miejsce w supergigancie i dwudzieste w kombinacji. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Zinal w 1990 roku, gdzie był ósmy w supergigancie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 28 listopada 1992 roku w Sestriere, zajmując 28. miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 17 marca 1994 roku w Vail, zajmując trzecie miejsce w supergigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Norwegowie: Jan Einar Thorsen oraz Lasse Kjus. Łącznie 27 razy stawał na podium, odnosząc przy tym siedem zwycięstw: 17 grudnia 1995 roku w Alta Badia, 14 stycznia w Adelboden i 15 marca 2003 roku w Lillehammer wygrywał giganta, 17 grudnia 1995 roku w Valloire, 16 grudnia 1996 roku w Val d’Isère i 8 marca 1998 roku w Kvitfjell był najlepszy w supergigancie, a 23 stycznia 1999 roku w Kitzbühel zwyciężył w zjeździe. Ostatni raz na podium stanął 20 grudnia 2013 roku w Val Gardena, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1998/1999, kiedy był piąty w klasyfikacji generalnej, czwarty w zjeździe, piąty w supergigancie i siódmy w klasyfikacji giganta. Knauß zajmował także drugie miejsce w klasyfikacji supergiganta w sezonach 1995/1996 i 1997/1998 oraz trzecie klasyfikacji giganta w sezonach 1996/1997 i 2002/2003.

Pierwszy medal na arenie międzynarodowej Austriak wywalczył w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano zdobył ex aequo ze Szwajcarem Didierem Cuche srebrny medal w supergigancie. Obu zawodników wyprzedził o 0,61 sekundy inny Austriak, Hermann Maier. Na tych samych mistrzostwach Knauß był także czwarty w gigancie. Uzyskał szósty czas pierwszego przejazdu oraz czwarty wynik drugiego, co dało mu ostatecznie czwarty łączny czas. Walkę o podium przegrał tam z Michaelem von Grünigenem ze Szwajcarii o 0,02 sekundy. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Vail w supergigancie wywalczył brązowy medal, ulegając o 0,01 sekundy Maierowi i Kjusowi, którzy ex aequo zwyciężyli. Cztery dni później Knauß zajął czwarte miejsce w zjeździe, walkę o medal przegrywając z Kjetilem André Aamodtem o 0,02 sekundy. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2003 roku, zajmując drugie miejsce w gigancie. W zawodach tych rozdzielił na podium dwóch reprezentantów USA: Bode Millera i Erika Schlopy'ego. Blisko kolejnego medalu był podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku, gdzie w supergigancie był czwarty. W walce o medal lepszy okazał się tam jego rodak, Günther Mader, który wyprzedził go o 0,06 sekundy.

Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie w latach 1994 i 1997. W 1998 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki AustriiStaatliche Auszeichnungen bis 2008 . W grudniu 2004 roku został oskarżony o stosowanie niedozwolonych substancji (nandrolon) i zawieszonyAustrian skier claims innocence in doping case . Próbka B także dała wynik pozytywny. Austriak został ostatecznie zawieszony na dwa lata i w 2005 roku postanowił zakończyć karierę.

Po zakończeniu kariery narciarskiej startował w wyścigach samochodowych, głównie w seriach Porsche Supercup i FIA GT Championship. Pracował także jako konsultant dla austriackiej telewizji.

Jego brat, Bernhard Knauss, również był narciarzem.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca DNF 15 lutego 1994 Lillehammer Kombinacja 3:17,53 - Lasse Kjus 20. 17 lutego 1994 Lillehammer Supergigant 1:32,53 +2,12 Markus Wasmeier 2.15px 16 lutego 1998 Nagano Supergigant 1:34,82 +0,61 Hermann Maier 4. 19 lutego 1998 Nagano Gigant 2:38,51 +1,20 Hermann Maier DNF 21 lutego 2002 Salt Lake City Gigant 2:23,28 - Stephan Eberharter

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 9. 13 lutego 1996 Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 +0,83 Atle Skårdal 16. 17 lutego 1996 Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 +2,11 Patrick Ortlieb DNF 19 lutego 1996 Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 - Marc Girardelli DSQ 23 lutego 1996 Sierra Nevada Gigant 1:58,63 - Alberto Tomba 4. 3 lutego 1997 Sestriere Supergigant 1:29,68 +0,39 Atle Skårdal 7. 12 lutego 1997 Sestriere Gigant 2:48,23 +1,99 Michael von Grünigen 3.15px 2 lutego 1999 Vail Supergigant 1:14,53 +0,01 Lasse Kjus Hermann Maier 4. 6 lutego 1999 Vail Zjazd 1:40,60 +0,59 Hermann Maier 2.15px 12 lutego 2003 Sankt Moritz Gigant 2:45,93 +0,03 Bode Miller

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 30. 27 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Zjazd 1:33,15 +2,90 Kaspar Gilgenrainer 12. 28 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Supergigant 1:35,26 +1,69 Jeremy Nobis 21. 29 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Gigant 2:05,55 +1,98 Gregor Grilc 34. 30 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Slalom 1:42,30 +8,50 Stefan Szałamanow 20. 30 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Kombinacja ? ? Konstantin Czistiakow 10. 5 kwietnia 1989 Aleyska Zjazd 1:28,93 +1,33 Ed Podivinsky 8. 22 marca 1990 Zinal Supergigant 1:24,30 +2,11 Kjetil André Aamodt 11. 24 marca 1990 Zinal Gigant 2:20,38 +3,15 Lasse Kjus

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1992/1993: 71. sezon 1993/1994: 39. sezon 1994/1995: 73. sezon 1995/1996: 6. sezon 1996/1997: 7. sezon 1997/1998: 5. sezon 1998/1999: 5. sezon 1999/2000: 18. sezon 2000/2001: 32. sezon 2001/2002: 21. sezon 2002/2003: 10. sezon 2003/2004: 9. sezon 2004/2005: 88.

Zwycięstwa w zawodach Alta Badia – 17 grudnia 1995 (gigant) Valloire – 17 grudnia 1995 (supergigant) Val d’Isère – 16 grudnia 1996 (supergigant) Kvitfjell – 8 marca 1998 (supergigant) Kitzbühel – 23 stycznia 1999 (zjazd) Adelboden – 14 stycznia 2003 (gigant) Lillehammer – 15 marca 2003 (gigant)

7 zwycięstw (3 giganty, 3 supergiganty i 1 zjazd)

Pozostałe miejsca na podium Vail – 17 marca 1994 (supergigant) – 3. miejsce Park City – 25 listopada 1995 (gigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 10 grudnia 1995 (supergigant) – 3. miejsce Kitzbühel – 14 stycznia 1996 (kombinacja) – 2. miejsce Happo One – 3 marca 1996 (supergigant) – 3. miejsce Park City – 25 listopada 1996 (gigant) – 2. miejsce Breckenridge – 30 listopada 1996 (gigant) – 3. miejsce Beaver Creek – 6 grudnia 1997 (supergigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 14 grudnia 1997 (gigant) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 1 lutego 1998 (supergigant) – 2. miejsce Crans-Montana – 14 marca 1998 (gigant) – 2. miejsce Kranjska Gora – 5 stycznia 1999 (gigant) – 3. miejsce Schladming – 9 stycznia 1999 (supergigant) – 3. miejsce Wengen – 16 stycznia 1999 (zjazd) – 3. miejsce Ofterschwang – 27 lutego 1999 (gigant) – 2. miejsce Sankt Moritz – 3 lutego 2002 (gigant) – 3. miejsce Park City – 22 listopada 2003 (gigant) – 3. miejsce Vail – 6 grudnia 2003 (zjazd) – 2. miejsce Vail – 7 grudnia 2003 (supergigant) – 3. miejsce Val Gardena – 20 grudnia 2003 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia Profil na stronie FIS

Profil na Alpine Ski Database

Przypisy

Kategoria:Austriaccy kierowcy Porsche Supercup Kategoria:Austriaccy kierowcy FIA GT Championship Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Kierowcy International GT Open Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Austriaccy sportowcy ukarani za doping Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Urodzeni w 1971