Chantal Bournissen (ur. 6 kwietnia 1967 w Arolla) – szwajcarska narciarka alpejska, mistrzyni świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1984 roku, kiedy wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Sugarloaf. Wywalczyła tam brązowy medal w kombinacji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Jasnej trzecie miejsce zajmowała w zjeździe i slalomie.
Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczyła 4 grudnia 1987 roku w Val d’Isère, zajmując dziesiąte miejsce w zjeździe. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła dzień później w tej samej miejscowości, wygrywając rywalizację w biegu zjazdowym. W zawodach tych wyprzedziła dwie reprezentantki RFN: Marinę Kiehl i Ulrike Stanggassinger. Łącznie 14 razy stawała na podium zawodów pucharowych, odnosząc przy tym jeszcze sześć zwycięstw: 16 grudnia 1990 roku w Meiringen była najlepsza w supergigancie, a 8 lutego 1991 roku w Garmisch-Partenkirchen, 16 marca 1991 roku w Vail, 14 grudnia 1991 roku w Santa Caterina, 19 grudnia 1992 roku w Lake Louise i 22 stycznia 1993 roku w Haus triumfowała w zjazdach. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1990/1991, kiedy zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej i drugie w klasyfikacji supergiganta. Ponadto w sezonie 1988/1989 była siódma w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji zjazdu wywalczyła Małą Kryształową Kulę. Była też między innymi piąta w klasyfikacji kombinacji w sezonie 1989/1990.
W 1989 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Vail, gdzie zajęła dwudzieste miejsce w zjeździe, a kombinacji nie ukończyła. Największy sukces w karierze osiągnęła podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie zwyciężyła w kombinacji. Pokonała tam Austriaczkę Ingrid Stöckl i swą rodaczkę, Vreni Schneider. Był to jednak jej jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Na tych samych mistrzostwach była też piąta w supergigancie i czwarta w zjeździe, gdzie walkę o podium przegrała o 0,09 sekundy ze Swietłaną Gładyszewą z ZSRR. Była też dziesiąta w kombinacji na mistrzostwach świata w Morioce w 1993 roku. W 1988 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Calgary, kończąc zjazd na jedenastej pozycji. Podczas igrzysk w Albertville cztery lata później zajęła czwarte miejsce w kombinacji. Tym razem w walce o brązowy medal lepsza okazała się Francuzka Florence Masnada, wyprzedzając Szwajcarkę o 3,6 pkt. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie w swoim jedynym starcie nie ukończyła rywalizacji w supergigancie.
W 1995 roku zakończyła karierę.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 11. 19 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:25,86 +1,60 Marina Kiehl 4. 13 lutego 1992 Albertville Kombinacja 2,55 pkt +22,43 pkt Petra Kronberger DNF 15 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:52,55 - Kerrin Lee-Gartner DNF 18 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:21,22 - Deborah Compagnoni DNF 15 lutego 1994 Lillehammer Supergigant 1:22,15 - Diann Roffe
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF 2 lutego 1989 Vail Kombinacja 5,65 pkt - Tamara McKinney 20. 5 lutego 1989 Vail Zjazd 1:46,50 +2,69 Maria Walliser 1. 26 stycznia 1991 Saalbach Zjazd 1:29,12 +0,60 Petra Kronberger 5. 29 stycznia 1991 Saalbach Supergigant 1:08,72 +0,54 Ulrike Maier 1.15px 31 stycznia 1991 Saalbach Kombinacja 26,45 pkt - - 10. 5 lutego 1993 Morioka Kombinacja 3,39 pkt +54,41 pkt Miriam Vogt
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 3.15px 3 marca 1984 Sugarloaf Kombinacja ? ? Veronika Wallinger 3.15px 28 lutego 1985 Jasná Zjazd 1:22,12 +0,42 Astrid Geisler 3.15px 3 marca 1985 Jasná Slalom 1:40,47 +0,52 Anita Wachter
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1987/1988: 34. sezon 1988/1989: 23. sezon 1989/1990: 42. sezon 1990/1991: 4. sezon 1991/1992: 18. sezon 1992/1993: 18. sezon 1993/1994: 93. sezon 1994/1995: 46.
Miejsca na podium w zawodach Val d’Isère – 5 grudnia 1987 (zjazd) – 1. miejsce Steamboat Springs – 24 lutego 1989 (zjazd) – 3. miejsce Meiringen – 16 grudnia 1990 (supergigant) – 1. miejsce Morzine – 21 grudnia 1990 (zjazd) – 2. miejsce Bad Kleinkirchheim – 6 stycznia 1991 (zjazd) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 8 lutego 1991 (zjazd) – 1. miejsce Furano – 24 lutego 1991 (zjazd) – 2. miejsce Lake Louise – 9 marca 1991 (zjazd) – 2. miejsce Vail – 15 marca 1991 (zjazd) – 3. miejsce Vail – 16 marca 1991 (zjazd) – 1. miejsce Santa Caterina – 14 grudnia 1991 (zjazd) – 1. miejsce Grindelwald – 1 lutego 1992 (zjazd) – 3. miejsce Lake Louise – 19 grudnia 1992 (zjazd) – 1. miejsce Haus – 22 stycznia 1993 (zjazd) – 1. miejsce
Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS Profil na stronie Alpine Ski Database
Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Szwajcarscy narciarze alpejscy Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Urodzeni w 1967