Gorce (niem. RothenbachRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()) – jedna z dzielnic Boguszowa-GorcówJedyna obowiązująca postać dopełniacza w języku ogólnopolskim to Boguszowa-Gorców. Ludność miejscowa używa formy dopełniacza Boguszowa-Gorc - jest to regionalizm fleksyjny. Por. Wielki słownik ortograficzny PWN Poradnia językowa PWN, położona pomiędzy Mniszkiem a Boraczą. Gorce w latach 1962–1972 były samodzielnym miastem. W Gorcach mieszka obecnie ponad 5000 mieszkańców.
W Gorcach znajduje się stacja kolejowa Boguszów Gorce Zachód.
Gęstość zaludnienia: 714 os/km², powierzchnia: 8 km².
Gorce razem z Jabłowem tworzą parafię w dekanacie Dekanat Wałbrzych-Południe w diecezji świdnickiej
Historia Już w XV wieku istniała tu osada (pierwsza wzmianka o istnieniu osiedla zwanego Rothenbach pochodzi z 1499 r.), a jej mieszkańcy zatrudnieni byli w okolicznych kopalniach rud srebra i ołowiu. Osadę trawiły liczne pożary i zarazy. Na przełomie XVIII i XIX wieku odkryto bogate pokłady węgla kamiennego.
W latach 1945–54 siedziba wiejskiej gminy Gorce. W 1954 r. utworzono gromadę Gorce, którą przekształcono w osiedle Gorce. W 1962 r. osiedle uzyskało prawa miejskie. W 1973 r. weszło w skład nowo utworzonego miasta Boguszów-Gorce.
Zabytki kościół pw. Zesłania Ducha Św. przy ulicy Staszica budynek byłego hotelu „Na szczęście”.
Zobacz też Lubominek (Boguszów-Gorce) gmina Gorce Boguszów (część Boguszowa-Gorców) Boguszów-Gorce
Zdjęcia Gorce wczoraj i dziś Historia Gorców
Przypisy
Kategoria:Dawne miasta w województwie dolnośląskim Kategoria:Dawne ośrodki górnictwa w Polsce Kategoria:Miasta w Polsce, którym nadano prawa miejskie w XX wieku Kategoria:Gorce (Boguszów-Gorce)