Kanał Sztynorcki – kanał mazurski łączący jezioro Dargin z jeziorem Sztynorckim. Jest jednym z najkrótszych kanałów na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich, na równi z kanałem Nidzkim, tylko nieco dłuższym od najkrótszego Kanału Kula.
Historia Kanał został wykopany z inicjatywy władz pruskich w latach 1765–1772, jednak w pierwszych dekadach XIX wieku, wraz z pozostałymi kanałami, przestał on funkcjonować. Kanał mazurskie odbudowano w czasie robót publicznych realizowanych w latach 1854–1857.
Kanał ma 170 metrów długości. Jego brzegi zostały wybetonowane podczas jedynego od II wojny światowej remontu w latach 50. XX wieku. Na obu brzegach biegnie (częściowo zniszczona) ścieżka do burłaczenia.
Jest dopływem jeziora Dargin.
Status Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2002 r. ws. klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych, kanał ma klasę żeglowną Ia. Znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.
Okolice Nad kanałem nie znajdują się żadne przeszkody, co pozwala na pokonanie go przez jednostki żeglowne bez składania masztu. Przy zachodnim brzegu znajduje się neogotyckie mauzoleum-kaplica rodu Lehndorffów. W okolicach ujścia kanału na jeziorze Dargin znajdują się niebezpieczne dla żeglugi, ukryte tuż pod powierzchnią Głazy Sztynorckie, głazy narzutowe pozostałe z epok lodowcowych.
Przypisy
Kategoria:Kanały mazurskie Kategoria:Kanały wodne w województwie warmińsko-mazurskim Kategoria:Sztynort