Tajemnica zdrowia psychicznego – potoczne określenie pojęcia unormowanego w art. 50–52 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.
Jej zadaniem jest ochrona godności i prywatności pacjentów oraz ich rodzin, a także zapewnienie zaufania do lekarzy i innych osób świadczących pomoc w zakresie zdrowia psychicznego.
Razem z między innymi tajemnicą adwokacką, lekarską, spowiedzi czy przedsiębiorstwa stanowi tajemnicę prawnie chronioną na mocy właściwej ustawy, przy czym stopień ochrony informacji obejmujących tajemnicę zdrowia psychicznego i powziętych przez osoby wykonujące związane z tym czynności jest jednym z najwyższych i większy niż w przypadku tajemnicy lekarskiej.
Osoby ustawowo zobowiązane do zachowania tajemnicy zdrowia psychicznego są z tego obowiązku zwolnione wobec wąskiego grona, obejmującego.: niektórych lekarzy, niektóre organy i osoby wykonujące zadania z zakresu pomocy społecznej, część służb specjalnych, funkcjonariuszy policji wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze w zakresie poszukiwań i identyfikacji osób. Takich osób nie można przesłuchiwać jako świadków w sprawach dotyczących chorych psychicznie, upośledzonych umysłowo lub osób wykazujących inne zakłócenia czynności psychicznych i wymagających pomocy w życiu codziennym; obowiązujące przepisy nie przewidują od tego żadnego wyjątku.
Zobacz też informacja niejawna
Przypisy
Kategoria:Poufność Kategoria:Psychiatria sądowa Kategoria:Zdrowie psychiczne