Stanisław Baliński (ur. 2 maja 1782 w Wilnie, zm. 13 lutego 1813 w Krakowie) – rysownik i miedziorytnik, później urzędnik ministerstwa sprawiedliwości w Warszawie.
Brat Michała Balińskiego, w młodości uczył się w Wilnie u profesora malarstwa Jana Rustema. Był absolwentem Szkoły Głównej WileńskiejJanina Kamińska, Universitas Vilnensis 1793-1803, Od Szkoły Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Imperatorskiego Uniwersytetu Wileńskiego, Warszawa 2012, s. 404.. Po powrocie z podróży po krajach środkowej Europy w 1805 opublikował tłumaczenie „Maksym i uwag moralnych” księcia de La Rochefoucauld (Wilno, 1812).
W 1810 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie objął stanowisko rządowe. Tam opublikował rozprawę „O fabrykacji cukru z białych buraków” (1811).
W 1811 roku był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia IzisStanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738–1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 171..
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, .
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Wileńskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Na podstawie encyklopedii Orgelbranda Kategoria:Polscy miedziorytnicy Kategoria:Polscy wolnomularze (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Urodzeni w 1782 Kategoria:Urzędnicy Księstwa Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1813 Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Balińscy herbu Jastrzębiec