Homo Homini – polski zespół wokalno-instrumentalny, wykonujący muzykę z pogranicza folk-rocka i popu.
Początki zespołu Zespół Homo Homini powstał wiosną 1971 roku w Warszawie z inicjatywy kompozytora i aranżera Aleksandra Nowackiego (śpiew, gitara, gitara hawajska, banjo; eks-Quorum). Do współpracy zostali zaproszeni: Andrzej Krupiński (śpiew, gitara basowa; eks-High Life) i Tadeusz Woźniak (śpiew, gitara). Zespół zadebiutował w maju 1972 r. w programie pt. Telewizyjny Ekran Młodych z Waldemarem Domagałą (śpiew, gitara, harmonijka ustna, kazoo; eks-Nurt) w miejsce Woźniaka. Muzykę Homo Homini określano terminem folkbeat, zaś użycie charakterystycznego instrumentarium (m.in. kazoo, banjo i gitara hawajska) pozwoliło na uzyskanie oryginalnego brzmienia i sprawiło, że grupa wyróżniała się spośród tłumu innych wykonawców.
Kariera Pierwszy ważny występ zespołu miał miejsce w Poznaniu podczas Międzynarodowej Wiosny Estradowej '73 (24.03-2.04.1973). Na XI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu formacja zdobyła wyróżnienie w koncercie Interpretacje (1973). Przebojowe kompozycje, takie jak: Za dalą dal (do słów Edwarda Stachury), Drzewa ruszają w drogę, czy Tobie Karolino, zapewniły grupie najwyższe miejsca na listach przebojów. Pierwszy longplay, wydany w nakładzie blisko 300 tys. egzemplarzy został szybko zniknął z półek sklepowych. Autorem okładki debiutanckiego krążka Homo Homini był Jan Sawka. Zespół umocnił swoją pozycję na rynku muzycznym: sporo koncertował i nagrywał w kraju, jak i za granicą, m.in. w NRD, RFN, Czechosłowacji, ZSRR, Bułgarii i na Węgrzech. Występował samodzielnie oraz z innymi wykonawcami, takimi jak węgierska Omega (wrzesień 1973), Warren Schatz, czy Automobil. Był także gościem popularnych programów telewizyjnych. Wraz z odejściem Waldemara Domagały (właśnie skończył studia na wydziale architektury i z tą dziedziną wiązał swoją karierę zawodową) skończył się folk-rockowy okres w dziejach grupy, a decydujący wpływ na repertuar grupy zyskał Aleksander Nowacki.
Zmiany personalne thumb|Homo Homini w trzecim składzie, pierwszy z prawej: Mirosław Peśla thumb|Członkowie Homo Homini w 2007 roku, od lewej: Waldemar Domagała, Aleksander Nowacki, Andrzej Krupiński
Na początku 1975 roku Waldemara Domagałę zastąpił Zbigniew Brzeziński (eks-Kram), a następnie Mirosław Peśla (eks-Centrum). W tym samym roku na XIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Homo Homini otrzymał II nagrodę za utrzymaną w stylu reggae piosenkę pt. W tym domu straszy. Kompozycja została nagrodzona również na festiwalu w Lipsku i na Festiwalu Krajów Nadbałtyckich. Do 1977 roku Homo Homini było triem, a od 1978 r. kwintetem, który oprócz Nowackiego i Krupińskiego współtworzyli: gitarzysta Krzysztof Ciepliński (eks-Bumerang) i dwie byłe wokalistki grupy Pro Contra – Alicja Godlewska i Bogumiła Kowalska. Z końcem lat siedemdziesiątych popularność zespołu zaczęła maleć, lecz zdążył on wylansować kilka przebojowych nagrań, m.in.: „Za górą, za dniem”, „Mam skłonności do przesady”, „Za wieczoru złotą bramą”, „W rabarbarowym gaju”, „Więcej wciąż przed nami niż za nami”. W tym okresie muzyka Homo Homini była bliższa stylowi country. W 1979 roku zespół wystąpił na XIII FPŻ w Kołobrzegu, zaś w czerwcu 1980 r. wyruszył w trasę koncertową po Rumunii. Zakończył działalność wiosną 1982 roku podczas nieudanej próby obchodów 10-lecia swojego istnienia.
Reaktywacja zespołu thumb|Homo Homini po wznowieniu działalności, od lewej: Piotr Nagiel, Aleksander Nowacki i Marek Fijałkowski
Wiosną 2008 roku Homo Homini wznowił działalność w składzie: Aleksander Nowacki, Piotr Nagiel i Marek Fijałkowski. Nowa płyta, zatytułowana Homo Homini - Reaktywacja, ukazała się we wrześniu 2009 roku.
Dyskografia
Albumy 1973 Homo Homini, LP XL/SXL 1003 Muza, MC CK 0063 Muza 1974 Homo Homini (2), LP SX 1207 Muza 1975 Homo Homini (3), LP SX 1343 Muza 1979 Homo Homini (4), LP SX 1789 Pronit 2009 – Homo Homini - Reaktywacja, MTJ CD 10869
Kompilacje 1975 - Wspomnienia o Adelajdzie, bez numeru Wifon, Polskie Radio i Telewizja (Opole 1974) 1975 - W tym domu straszy, LP SX 1217 Muza, (Opole 1975) 1993 - Homo Homini, przeboje 1972 – 1982, SPB MC- 003 Sound-Pol 1993 - Homo Homini, Przeboje 1972-1982, CD SPB CD 036 Sound-Pol 1994 - Homo Homini - niezapomniane, MC AKAR 2004 - Homo Homini the best, A.A. MTJ CD 10288 2006 - Homo Homini, 4 albumy na 2 CD, Polskie Nagrania, Klub Płytowy 2007- Platynowe Przeboje Homo Homini - Najlepsze z chwil, CD10767, 2007 Euro Muzyka / A. A. MTJ
Single 1973 - „Tobie Karolino”, SP SP-519 Muza 1974 - „Wspomnienie o Adelajdzie / Tak będzie jutro”, SP SP-536 Muza 1974 - „Liebe Karolina / Es zählt dein Weg”, SP 456 024 AMIGA 1975 - „W tym domu straszy / Z godziny na godzinę”, SP SP-624 Muza 1977 - „Może w maju może w grudniu / Mam skłonności do przesady”, SP S-211 Tonpress 1978 - „Za siebie / W rabarbarowym gaju”, SP S-257 Tonpress 1979 - „Więcej wciąż przed nami niż za nami / Szkoda każdego dnia”, SP S-295 Tonpress 1980 - „Lilly the Pink / Rym do rymu”, SP S-358 Tonpress
Pocztówki dźwiękowe 1972 - „Lilli the Pink”, PD R-0425 Ruch 1972 - „Drzewa ruszają w drogę / Za dalą dal”, PD R-0121-II Ruch 1973 - „Tobie Karolino”, PD R-0175-II Ruch 1973 - „Drzewo świata / Ile mamy czasu”, PD R-0201-II Ruch 1973 - „Lew z wosku / Najlepsze z chwil”, PD R-022-II Ruch 1973 - „Znów o jeden dzień mniej / Pogrzeb smutku”, PD R-0271-II Ruch 1974 - „Tak będzie jutro”, PD R-0631 Ruch 1974 - „Wspomnienia o Adelajdzie”, PD R-0551 1975 - „Miasto w sztucznym świetle / Z godziny na godzinę”, PD R-0444-II Tonpress 1975 - „W tym domu straszy”, PD R-0567 Tonpress 1978 - „Za wieczoru złotą bramą”, PD R-0589 Tonpress 1978 - „W rabarbarowym gaju”, PD R-0710 Tonpress
Nagrania radiowe 1972: „Ja to nie ja”, „Drzewa ruszają w drogę”, „Za dalą dal”, „Kumo moja kumo”;
1973: „Najlepsze z chwil”, „Tobie Karolino”, „Drzewo świata”, „Wieczorem zwykle jestem sam”, „Lily The Pink”, „Senne kołysanie” (śpiew: E. Dębicka), „Lew z wosku”, „Ile mamy czasu”, „Pokój nam bądź”;
1974: „Tak będzie jutro”, „Wspomnienie o Adelajdzie”;
1975: „W tym domu straszy”, „To ty jesteś tą dziewczyną”;
1976: „Za górą, za dniem”, „Nasz będzie ten dzień”;
1977: „Mam skłonności do przesady”, „On albo ja”;
1978: „W rabarbarowym gaju”, „Za siebie”, „Może w maju, może w grudniu”; „Za wieczoru srebrną bramą”;
1979: „Więcej wciąż przed nami niż za nami”, „Szkoda każdego dnia”;
1980-1981 „Jeden z drugim”, „Open Roads”, „You Can't Give It All Away”, „Rym do rymu”
Przypisy
Bibliografia Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, , tu hasło Homo Homini, s. 71.
Linki zewnętrzne Oficjalna strona zespołu
Kategoria:Polskie zespoły folkowe Kategoria:Polskie zespoły popowe