Augustyn Kośny (ur. 27 listopada 1896 w Chróścicach, zm. 25 lipca 1939 w Berlinie) – polski działacz społeczny i polityczny.
Życiorys Brat MaksymilianaAlicja Zawisza, 1972: Studenci Polacy na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1918–1939. Wyd. Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 34–35.. Ukończył gimnazjum w Krakowie, jednak był zmuszony go do powtórzenia egzaminu w szkole niemieckiej. W czasie I wojny światowej początkowo aresztowany w 1914 w Nysie, następnie wcielony do armii niemieckiej, w 1915Dawid A., 2006: Kto dziś pamięta o Kośnym?, Gazeta Wyborcza, Opole, 3 listopada 2006 - dezercja miała miejsce w 1917 r. zdezerterował na froncie zachodnim i wstąpił do armii generała Hallera, razem z którą przybył do Polski. Po wyjeździe na Śląsk Opolski aresztowany pod koniec 1920, po wypuszczeniu wrócił do Polski, gdzie podjął studia najpierw prawnicze, wkrótce zmienione na medyczne, na Uniwersytecie Jagiellońskim. Brał udział w przygotowaniu 3. powstania śląskiego, w którym też wziął udział, będąc członkiem aparatu sprawiedliwości przy instytucjach powstaniaDawid A., 2006: Kto dziś pamięta o Kośnym?, Gazeta Wyborcza, Opole, 3 listopada 2006.. Po powstaniu pozostał w Niemczech, studiował medycynę na uniwersytetach w Nancy, Würzburgu i Wrocławiu (1927–1932), gdzie ukończył studia. Od 1923 działał w Związku Polaków w Niemczech, w 1924 współzałożył i kierował korporacją studencką - Związkiem Akademików Górnoślązaków „Silesia Superior”. Redaktor naczelny i dziennikarz polskich gazet w Niemczech „Katolika Codziennego” i „Nowin Codziennych”. Głosił potrzebę oderwania Górnego Śląska od Niemiec i włączenia go do Polski, jednocześnie jednak był zwolennikiem silnej autonomii Śląska i traktowania Ślązaków jako odrębnej grupy etnicznej. Za działalność patriotyczną represjonowany, m.in. więziony w 1926 we Wrocławiu i pozbawiony prawa wykonywania zawodu na Dolnym i Opolskim Śląsku od 1935. Doktorat obronił w 1935 w Berlinie, gdzie w 1937 osiadł na stałe i miał prywatną praktykę lekarską. Zamordowany przez nieznanych sprawców, przypuszczalnie GestapoStanek Piotr, Pamięci doktora Augustyna Kośnego, Kalendarz Opolski 1959, s. 130–131., pochowany na cmentarzu w Chróścicach.
2 lipca 1947 pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi w dziele walki o polskość ludności polskiej w Niemczech”..
Upamiętnienie Po 1945 imieniem Kośnego nazwano szpitale w Starych Siołkowicach i Chorzowie, a także ulice we Wrocławiu, Opolu, Byczynie, Czarnowąsach, Chróścicach i Kędzierzynie-Koźlu. W 1974 przy szpitalu w Siołkowicach stanął jego pomnik, a placówce nadano jego imię. Pomnik został usunięty 30 lat później po przejęciu szpitala przez opolski oddział Caritasu by uchronić go przed zniszczeniem w trakcie budowy hospicjum. Decyzją ks. Arnolda Drechslera, pomnik nie został postawiony z powrotemKto ruguje polskość z Opolszczyzny?.
Przypisy
Bibliografia Zawisza A., 1972: Studenci Polacy na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1918–1939. Wyd. Muzeum Narodowe we Wrocławiu, s. 34–35. Ludzie spod znaku Rodła. Biografie działaczy Związku Polaków w Niemczech na Śląsku Opolskim. Tom I (pod redakcją Franciszka Hawranka), Opolskie Towarzystwo Kulturalno-Oświatowe, Opole 1973, s. 117–119. Dawid A., 2006: Kto dziś pamięta o Kośnym?, Gazeta Wyborcza, Opole, 3 listopada 2006.
Kategoria:Członkowie Związku Polaków w Niemczech Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Powstańcy śląscy Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919