Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007 – konkursy skoków narciarskich, przeprowadzone między 24 lutego a 3 marca 2007 roku w ramach Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007 w Sapporo.

W kalendarzu mistrzostw znalazły się trzy konkurencje w skokach narciarskich – dwie indywidualne (na skoczni normalnej i dużej) i jedna drużynowa. Po raz 33. skoczkowie narciarscy walczyli o medale mistrzostw świataNie wliczono tzw. „podwójnego mistrzostwa”, traktując niezależnie konkursy olimpijskie i konkursy mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Do 1980 roku każdy medalista olimpijski automatycznie stawał się medalistą mistrzostw świata..

W indywidualnym konkursie na skoczni dużej złoty medal zdobył Simon Ammann, srebro wywalczył Harri Olli, a brąz Roar Ljøkelsøy. W konkursie na skoczni normalnej najlepszy okazał się Adam Małysz, który wyprzedził Simona Ammanna i Thomasa Morgensterna. Drużynowe mistrzostwo zdobyła reprezentacja Austrii w składzie: Wolfgang Loitzl, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern. Srebrny medal w konkursie drużynowym uzyskali skoczkowie norwescy, a brązowy – reprezentanci Japonii.

Do zawodów zostało zgłoszonych 80 zawodników z 21 narodowych reprezentacjiOficjalnie zostało zgłoszonych 78 zawodników. W konkursie drużynowym wystartował także kombinator norweski - Wołodymyr Traczuk. Wśród zgłoszonych zawodników znalazł się również Robert Kranjec, jednak ostatecznie nie wziął udziału w mistrzostwach świata..

Przed mistrzostwami thumb|200px|Anders Jacobsen – jeden z faworytów do zdobycia złotego medalu mistrzostw świata w 2007 roku. W sezonie 2006/2007 przed rozpoczęciem mistrzostw rozegrano siedemnaście konkursów zaliczanych do klasyfikacji Pucharu Świata. Pięć spośród nich wygrał Gregor Schlierenzauer, cztery razy zwyciężał Anders Jacobsen, a trzy razy Adam Małysz. Po jednym wygranym konkursie na swoim koncie mieli również: Arttu Lappi, Simon Ammann, Andreas Küttel, Rok Urbanc i Michael Uhrmann. Na pierwszym miejscu w klasyfikacji generalnej plasował się Jacobsen przed Schlierenzauerem i Małyszem. Ci trzej zawodnicy zdaniem bukmacherów mieli największe szanse na zdobycie złotego medalu mistrzostw świata w Sapporo. Wśród faworytów wymieniano także takie nazwiska jak: Simon Ammann, Andreas Küttel, Roar Ljøkelsøy, Thomas Morgenstern, Dmitrij Wasiljew, Janne Ahonen, Andreas Kofler, Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Matti Hautamäki i Arttu Lappi.

Jednym z faworytów był także Michael Uhrmann, który wygrał jeden konkurs Pucharu Świata w sezonie, jednak w trakcie serii treningowej na Ōkurayamie nie ustał skoku, w wyniku czego odniósł kontuzję kości śródstopia w prawej nodze i trafił do szpitala. Uhrmann nie wystartował w żadnej z konkurencji.

Jedyny konkurs drużynowy przed mistrzostwami, który odbył się 11 lutego 2007 w Willingen wygrała drużyna Austrii, która wyprzedziła ekipę Norwegii i Niemiec.

Indywidualnych tytułów mistrza świata z 2005 roku bronili: Rok Benkovič na skoczni normalnej oraz Janne Ahonen na skoczni dużej. Drużynowego mistrzostwa broniła reprezentacja Austrii.

Skocznie Dwie spośród trzech konkurencji mistrzostw świata w skokach narciarskich w 2007 roku zostały przeprowadzone na obiekcie dużym w Sapporo. Rozmiar skoczni Ōkurayama jest równy 134 metry, a punkt konstrukcyjny umieszczony jest na 120. metrze. Trzeci konkurs skoków rozegrano na skoczni normalnej, Miyanomori, której wielkość wynosi 100 metrów, a punkt K znajduje się dziesięć metrów bliżej. Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K HS Rekord skoczniW tabeli podano oficjalne rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem mistrzostw świata. 75px MiyanomoriSapporo K-90 HS 100 101,0 mNieoficjalny rekord należał do Andersa Bardala, który w 2006 roku uzyskał 102,5 metra w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Od 2005 roku rekord skoczni mógł zostać poprawiony tylko w zawodach Pucharu Świata, mistrzostwach świata lub zimowych igrzyskach olimpijskich, w związku z czym rekord Bardala nie został uznany za oficjalny rekord skoczni. Rekordzista skoczni, Noriaki Kasai uzyskał 101 metrów w zawodach nieoficjalnych, jednak miało to miejsce w 2004 roku, kiedy to uznawano każdy rekord skoczni, niezależnie od rangi zawodów, podczas których został on ustanowiony. Noriaki Kasai 13.03.2004 75px Ōkurayama K-120 HS 134 140,0 mNieoficjalny rekord skoczni ustanowił Yūsuke Kaneko, który 25 marca 2005 uzyskał 145 metrów w zawodach krajowych. Roar Ljøkelsøy 22.01.2006

Jury Dyrektorem konkursów w skokach narciarskich na mistrzostwach świata w Sapporo był Kyoichi Omori oraz z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, dyrektor zawodów Pucharu Świata, Walter Hofer. Asystentem Waltera Hofera był, podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS, Miran Tepeš. Sędzią technicznym był Torgeir Nordby, a jego asystentem - Reed Zuehlke.

Skład sędziowski poszczególnych konkursów przedstawia poniższa tabela. SędziaKrajStanowisko nawieży sędziowskiejkonk. ind. HS 134Stanowisko nawieży sędziowskiejkonk. druż. HS 134Stanowisko nawieży sędziowskiejkonk. ind. HS 100Peter ChudýSłowacjaECAPekka HyvärinenFinlandia–DBHidemitsu MoriJaponiaCAEFritz PollhammerAustriaAECFranz RappenglückNiemcyB–DMarek SiderekPolskaDB–

Przebieg zawodów thumb|200px|Adam Małysz – złoty medalista mistrzostw świata z 2007 roku. thumb|200px|Thomas Morgenstern – złoty i brązowy medalista mistrzostw świata z 2007 roku. Pierwszym konkursem skoków narciarskich podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007 były zawody o tytuł indywidualnego mistrza świata na dużej skoczni. Zmagania rozpoczęły się 24 lutego 2007 punktualnie o godzinie 18:00 czasu lokalnego. Jury konkursu postanowiło, że zawody zostaną przeprowadzone z czternastej belki startowej. Pierwszym zawodnikiem w konkursie był Tobias Bogner, który oddał skok na odległość 93 metrów. W pierwszej serii konkursowej tylko siedmiu skoczków pokonało w swych próbach punkt konstrukcyjny skoczni Ōkurayama. Pierwszym, który tego dokonał, był Harri Olli. Startujący z dwudziestym siódmym numerem Fin dzięki uzyskanym 124 metrom zajmował po pierwszej kolejce drugą pozycję. Metr bliżej wylądował Roar Ljøkelsøy, co pozwoliło mu uplasować się na trzecim miejscu. Najdłuższy skok, na 125 metr, oddał reprezentant Szwajcarii, Simon Ammann i prowadził po pierwszej serii z przewagą 2,8 punktu nad Ollim. Zwycięzca kwalifikacji, Adam Małysz, po próbie na 123 metrów zajmował 4. pozycję. Słabsze skoki oddali lider i wicelider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Anders Jacobsen za sprawą 114,5 metrów zajmował szesnaste, zaś Gregor Schlierenzauer, po próbie na 115 metrów, piętnaste miejsce. Szósty po pierwszej serii był obrońca tytułu, Janne Ahonen, który skoczył 123 metrów. W drugiej próbie skoczył siedem metrów dalej i utrzymał swoją pozycję. Piąte miejsce zajął Thomas Morgenstern po skokach na 122 i 131,5 metrów. Adam Małysz mimo odległości 133 metrów zajął miejsce tuż za podium. Brązowy medal po skoku na 135 metrów zapewnił sobie Roar Ljøkelsøy, zaś wicemistrzem świata z wynikiem 136,5 metrów został Harri Olli. Dwa metry bliżej skoczył Simon Ammann, jednak dzięki przewadze punktowej uzyskanej w pierwszej serii o 0,2 punktu został mistrzem świata.

Dzień później na tej samej skoczni rozegrano konkurs drużynowy. Tytuł mistrza świata z 2005 roku obronili Austriacy, którzy w składzie: Wolfgang Loitzl, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler i Thomas Morgenstern wyprzedzili o 46,9 punktu drugich Norwegów. Podopieczni Miki Kojonkoskiego: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen i Roar Ljøkelsøy mieli z kolei 47,4 punktu przewagi nad drużyną gospodarzy. Japończycy w składzie Shōhei Tochimoto, Takanobu Okabe, Daiki Itō i Noriaki Kasai wyprzedziła sklasyfikowaną na czwartej pozycji reprezentację Finlandii i zdobyła brązowy medal. Piątą pozycję zajęli Polacy, w skład której weszli: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Robert Mateja i Adam Małysz. Po pierwszej serii drużyna polska plasowała się na czwartym miejscu ze stratą 3 punktów do Japończyków, lecz za sprawą skoku Roberta Matei w drugiej serii na 94,5 metra spadła na niższe miejsce. Najdłuższe skoki na odległości: 136 i 135 metrów oddał indywidualny mistrz świata, Simon Ammann, dzięki czemu ekipa Szwajcarii zajęła 7. pozycję.

Zmagania skoczków na mistrzostwach kończył konkurs indywidualny na normalnej skoczni. Zawody odbyły się 3 marca 2007 na skoczni Miyanomori. Konkurs otworzył skokiem na 87 metrów Robert Mateja. Jako pierwszy punkt K umieszczony na 90 metrze przekroczył Radik Żaparow, który uzyskał 90,5 metra. Obrońca tytułu ze skoczni normalnej w Oberstdorfie, Rok Benkovič z wynikiem 89,5 metra zajmował po pierwszej serii 26. miejsce. Najlepszy zawodnik z Austrii na dużej skoczni, Thomas Morgenstern po skoku na 95 metrów zajmował ex aequo 3. pozycję z Simonem Ammannem. Mistrz świata sprzed tygodnia skoczył półtora metra dalej, jednak otrzymał niższe noty za styl. Drugi był rodak Ammanna, Andreas Küttel (95,5 m), który miał nad mistrzami olimpijskimi przewagę 0,5 punktu. Po pierwszej kolejce prowadził Adam Małysz. Mistrz świata na normalnej skoczni z 2001 i dwukrotny mistrz świata z 2003 roku, po skoku na 102 metry miał 12,5 punktową przewagę nad Küttelem. Lider Pucharu Świata, Anders Jacobsen po skoku na 91,5 metra plasował się na czternastej pozycji. W drugiej próbie Norweg uzyskał rezultat o 2,5 metra lepszy, dzięki czemu awansował na 7. miejsce. Jako pierwszy z dwóch wspólnie zajmujących trzecią pozycję zawodników, z racji niższego numeru startowego, swój skok oddał Thomas Morgenstern i uzyskał 95 metrów. Simon Ammann wylądował metr dalej, dzięki czemu zapewnił sobie medal. Andreas Küttel po próbie na 92 metry stracił szanse na medal mistrzostw świata i ostatecznie został sklasyfikowany na 5. miejscu. Prowadzący po pierwszej kolejce Adam Małysz ponownie uzyskał najlepszy wynik serii - 99,5 metra i zdobył czwarty indywidualny tytuł mistrza świata w skokach narciarskich. Polak uzyskał 21,5 punktu przewagi nad srebrnym medalistą, Ammannem. Brązowy medal wywalczył Morgenstern.

Złoty medal Adama Małysza Nie wliczając tzw. zasady podwójnego mistrzostwa, według której mistrzowie olimpijscy z lat 1924-1984 automatycznie zostawali mistrzami świata, Adam Małysz jako pierwszy zawodnik w historii zdobył cztery złote medale mistrzostw świata w konkurencjach indywidualnych w skokach narciarskich.

Medaliści Konkurs indywidualny na skoczni HS 134 (24.02.2007) Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Noty za stylA • B • C • D • E Nota łączna Strata16px| Simon Ammann125,0 m123,0 pkt134,5 m143,1 pkt18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,019,0 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 19,5266,1 pkt–16px| Harri Olli124,0 m120,2 pkt136,5 m145,7 pkt18,0 • 17,5 • 17,5 • 17,5 • 18,019,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 19,0265,9 pkt0,2 pkt16px Roar Ljøkelsøy123,0 m118,9 pkt135,0 m144,0 pkt17,5 • 18,0 • 17,5 • 18,0 • 18,019,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0262,9 pkt3,2 pkt

Konkurs drużynowy na skoczni HS 134 (25.02.2007)