thumb|Francuski dyplom bakalaureata Bakalaureat, A.B., AB (, dosł. bakałarz sztuk, w domyśle „wyzwolonych”) – niższy tytuł lub stopień wprowadzający otrzymującego go bakałarza do kariery naukowej.
Historia Najwcześniej zaczęto go przyznawać na Wydziale Teologicznym uniwersytetu w Paryżu, na mocy dekretu papieża Grzegorza IX w 1234 roku. Stosowany był powszechnie w średniowieczu i został zachowany w wielu systemach kształcenia, na przykład w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz w Kościele katolickim. Obecnie otrzymują ten tytuł absolwenci studiów trzyletnich po obronie pracy licencjackiej, a we Francji też absolwenci szkół średnich po złożeniu egzaminu państwowego.
Historycznie rzecz biorąc, tradycyjny licencjat (od łac. , ), jako wyższy od bakalaureatu, w europejskiej tradycji był stopniem uprawniającym do nauczania, pośrednim między magisterium a doktoratem.
W krajach anglosaskich jest współcześnie najniższym stopniem akademickim nadawanym w obszarze nauk ścisłych, a w obszarze nauk humanistycznych. Odpowiada w przybliżeniu polskiemu licencjatowi.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne bakalaureat, bakałarz słownik on-line Władysława Kopalińskiego
Kategoria:Polskie tytuły zawodowe Kategoria:Szkolnictwo wyższe