Witold Kałuski (ur. 3 stycznia 1922 w Warszawie, zm. 21 stycznia 1991 tamże) – polski aktor filmowy, telewizyjny i radiowy, śpiewak.
Życiorys Urodził się w rodzinie Bolesława i Anieli z Prokopczyków. Uczył się w Szkole im. Stanisława Jachowicza w Falenicy i w Zakładzie Salezjańskim im. Księdza Jana Siemca w Warszawie (w dziale introligatorsko-drukarskim); maturę zdał w 1939.
Podczas okupacji niemieckiej pobierał lekcje śpiewu solowego, pracował w „Restauracji W. Grzędzik i M. Kałuski”, należał do Szarych Szeregów. Jako żołnierz Armii Krajowej, ps. „Sylwek” walczył w powstaniu warszawskim. Po kapitulacji powstania został wywieziony do obozu pracy w Saksonii.
Po wojnie, w 1945, zamieszkał w Krakowie, gdzie zdał egzamin eksternistyczny przed komisją ZASP i uzyskał uprawnienia śpiewaka. Od maja 1945 r. został także słuchaczem Studia Dramatycznego Iwo Galla i w 1946 r. brał udział w kończących naukę pokazach scenicznych, będących egzaminem praktycznym. Z grupą studentów Studia przeniósł się do Gdyni, gdzie na sezony 1946/47–1947/48 został zaangażowany do Teatru Miejskiego Wybrzeże (następnie Teatr Wybrzeże w Gdańsku). W lipcu 1947 r. zdał egzamin z przedmiotów teoretycznych, uzyskując pełne zawodowe uprawnienia aktora dramatu. Przez niecały sezon 1948/49 był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu, a od stycznia 1949 do marca 1951 r. występował w Teatrach Dramatycznych w Szczecinie. W marcu 1951 r. wrócił na stałe do Warszawy, gdzie występował na scenach teatrów: Ludowego Teatru Muzycznego (1951–1953), Ateneum (1953–1955), Komedia (1956–1964, 1972–1979), Klasycznego (1964–1971). Gościnnie występował w Operetce w Łodzi, Operetce Poznańskiej, Operetce w Lublinie. 1 lutego 1979 r. przeszedł na emeryturę.
Niemal przez całą karierę współpracował z Państwowym Przedsiębiorstwem Imprez Estradowych, często występował na koncertach estradowych. Był znanym wykonawcą pieśni i piosenek wojskowych, w szczególności powstańczych. Dla radia nagrywał arie operetkowe z orkiestrą Stefana Rachonia, a od początku lat 50. do końca życia brał udział w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. Od 1958 r. występował w spektaklach Teatru Telewizji, grał epizody w filmach i serialach telewizyjnych.
Od 24 lipca 1948 r. był mężem aktorki Janiny Szydłowskiej.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 126-4-7).
Filmografia (wybór)
Odznaczenia Krzyż Walecznych (1970) Krzyż Partyzancki (1974) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1985) Medal za Warszawę 1939–1945 (1968) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1968) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1400 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1977)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy radiowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1991