Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna agresywna Mimo iż dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez tor ustny jamę ustną, podniebienie miękkie jest opuszczone i powietrze uchodzi przez nos – jest to spółgłoska nosowa prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – jest to spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka podniebienia miękkiego – jest to spółgłoska miękkopodniebienna wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] przewężenie w gardle, mówimy o spółgłosce faryngalizowanej: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce []
Wymowa W języku niemieckim jak polskie „n” w wyrazie bank [], w niektórych wyrazach obcego pochodzenia zbitka głosek „ng”
Przykłady W pozycji nagłosowej spółgłoska ta pojawia się rzadko, ze względu na trudność w utrzymaniu dźwięczności w niewielkiej przestrzeni między głośnią a miejscem jej artykulacji. Głoska ta jest za to częsta w pozycji wygłosowej i przed inną spółgłoską welarną.
w języku angielskim: singer [] 'śpiewak' w języku fińskim: lanka [] 'nitka' w języku maryjskim: эҥер [] 'rzeka' w języku niemieckim: fangen [] 'łapać' i anglikanisch [] 'anglikański' w języku mandaryńskim: 北京 (běijīng) [] 'Pekin' w języku polskim: bank [] w suahili: ng'ombe [] 'krowa, bydło'
nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna