thumb|Umundurowanie jednostek c.k. piechoty, 1898 thumb|Polski Legionista i żołnierz 45 pp (1914-1915) thumb|FML arcyksiążę Zygmunt Leopold Habsburg thumb|Koszary 2.psp, przed rokiem 1914 koszary 45 Galicyjskiego Regimentu Piechoty, do 1919 3. bss, do 1991 oddziału WOP, obecnie siedziba Placówki Straży Granicznej w Sanoku thumb|Kapitan IR 45 w mundurze paradnym 45 Galicyjski Pułk Piechoty Arcyksięcia Józefa Ferdynanda () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia Jednostka została utworzona w 1816. W Sanoku stacjonowała rezerwowa komenda puku (w połowie 1882 obchodzono jubileusz 200-lecia istnienia pułku). Kolory pułkowe: wyłogi i patki szkarłatne, guziki złote. Skład narodowościowy jednostki 46% Polaków – 47% Rusinów – 7% pozostali. Święto pułkowe obchodzono corocznie 6 maja w dniu św. Łucji. Językiem dowodzenia był niemiecki.

Garnizony pułku W 1914 pułk wchodził w skład 47 Brygady Piechoty w 24. Dywizji Piechoty X. Korpusu Armijnego, a II batalion – 12 Brygady Górskiej w 48 DP XVI. Korpusu. Sztab regimentu stacjonował w Przemyślu. Rejon rekrutacji znajdował się w Sanoku. Budynki koszar znajdowały się przy obecnej ulicy Adama Mickiewicza.

Zgodnie z planami Ministerstwa Obrony Austro-Węgier Sanok stanowił zaplecze mobilizacyjne dla X. korpusu przemyskiego. Na wypadek wojny z Sanoka miała nadejść odsiecz dla broniącego się Przemyśla. Sanok zaznaczono też na mapie administracji Armii jako komendę Pułku Landwehry (Obrony Krajowej) oraz komendy rekrutacji dla powiatów: sanockiego, leskiego, brzozowskiego.

W 1911 w Sanoku na Błoniach odbyły się manewry z udziałem 6 tys. żołnierzy należących do korpusu lwowskiego.

Obiekty koszar i aprowizacji umieszczone były początkowo na obszarze Posady Olchowskiej i Wójtostwa. Budynki po byłych koszarach stoją obecnie przy ulicy Adama Mickiewicza (koszary czwartego i piątego batalionu) i ulicy Jana III Sobieskiego (koszary 57. batalionu Landwehry – obecny budynek szkoły). Od lutego do listopada 1918 sanockie koszary były miejscem stacjonowania oddziałów węgierskich, a następnie 54 pułk piechoty czeskiej.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 109 pułkowi piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na II batalion.

W latach 1914–1915 na linii Gorlice-Przemyśl. 23 grudnia 1914 roku od rana Rosjanie ustawili nad stacją kolejową w Zarszynie, 12 dział, dodatkowo 4 działa przy moście kolejowym na Pielnicy i przez cały dzień prowadzili gęsty ogień artyleryjski na miejscowości Odrzechowa i Pastwiska. Wieczorem bój ustał, a rano, dokładnie w wigilię Bożego Narodzenia 1914 słychać było nieustanne warczenie karabinów maszynowych na pierwszym łańcuchu górskim. Wypływał z tego wniosek, że piechota rosyjska starła się z piechotą austriacką, złożoną z pułków polskich 10 i 45 pułku piechoty, rekrutowanych z powiatów Brzozów, Sanok i Lesko. Żołnierzy tych zachęcano do natarcia obietnicą, że jeżeli się mężnie spiszą, to święta spędzą w rodzinnych domach”Józef Stachowicz. Miniony czas, s. 32.. 2 maja 1915 wieczorem, gdyśmy wrócili z nieszporów majowych, doszedł nas z zachodu donośny i nieustający grzmot dział. Zaczęła się ofensywa niemiecko-austriacka pod Gorlicami, o czym wtedy naturalnie nie wiedzieliśmy. Na linii Wisłoka bitwa trwała od 8 do 10 maja 1915. W nocy z 9 na 10 maja pułki bośniackie usiłowały kilkakrotnie sforsować Wisłok w Besku, w miejscu gdzie rzeka płynie głębokim jarem. Rosjanie bronili się zawzięcie, za każdym razem wstrzymując natarcie. [...] Ponieważ Wisłok pod Beskiem okazał się przeszkodą nie do sforsowania, piechota bawarska 11 dywizji uderzyła przez Wzdów na pola jaćmiersko-góreckie, gdzie szturmem na bagnety przełamała pozycje rosyjskie, a straż tylna obsadziła pozycje wzdłuż drogi Zarszyn-Odrzechowa. [...] Przez Zarszyn w kierunku Sanoka maszerowały w tym czasie pułki polskie w służbie austriackiej, a więc 10 i 45 pp, czyli te same regimenty, którym nie dane było zejść z gór w dolinę na święta Bożego NarodzeniaJózef Stachowicz. Miniony czas, s. 36.. Od lutego do listopada 1918 pułk walczył na froncie włoskim.

W listopadzie 1917 w prasie austriackiej szeroko opisywano rzekomo nieludzkie traktowanie niemieckich żołnierzy pochodzących z Dolnej Austrii, którzy zostali przeniesieni w liczbie około 400 z 84 pułku piechoty do 45 pułku piechoty w Przemyślu, a w szczególności relacjonowano wypadki w szeregach stacjonującego w Siedmiogrodzie batalionu marszowego, gdzie dowódca kompanii por. Polityński miał wielokrotnie policzkować niemieckich żołnierzy.

Dyslokacje Rejony dyslokacji jednostki: sztab 1914: Przemyśl 1909: Przemyśl 1904: Przemyśl I batalion 1914: Przemyśl 1909: Przemyśl 1904: Przemyśl II batalion 1914: Travnik (wcześniej Maglaj) 1909: Jajce 1904: Przemyśl III batalion 1914: Sanok 1909: Sanok 1904: Sanok IV batalion 1914: Przemyśl 1909: Przemyśl 1904: Przemyśl W skład oddziałów rozlokowanych w Sanoku wchodziły bataliony 4. i 5. oraz 57. batalion Landwehry (Obrony Krajowej).

Szefowie Kolejnymi szefami pułku byli: FML arcyksiążę (1826 –†15 XII 1891), książę Fryderyk August Herzog zu Sachsen (1892 – 1904) arcyksiążę Józef Ferdynand (od 1905).

Żołnierze Dowódcy pułku płk Karl Veyder von Malberg (1816) płk Gustav Depaix (1859 – 1863) płk Carl von Ripper (1863 – 1866) płk August Frantzl von Franzensburg (1876 – 1879) płk Julius Gerstenkorn (1879 – 1881 → stan spoczynku) płk Carl von Reimann (1881 – 1882 → komendant 3 Brygady Piechoty) płk Paul Bernnart (1882 – 1885 → komendant 31 Brygady Piechoty) płk Rudolph von Friess (1885 – 1890 → komendant 57 Brygady Piechoty) płk Joseph Hugelmann (1890 – 1894 → komendant Brygady Piechoty Obrony Krajowej Innsbruck) płk Alphons Dragoni von Rabenhorst (1894 – 1900 → komendant 71 Brygady Piechoty) płk Alfred Hausenblas (1900 – 1904 → komendant 3 Brygady Piechoty) płk Norbert Knopp von Kirchwald (1905 – 1907 → komendant 48 Brygady Piechoty) płk Rudolf Králiček (1907 – 1910 → komendant 65 Brygady Piechoty) płk Leonard Petelenz (1910 – 1913 → stan spoczynku) płk Franz Ullsperger (1913 – 1918)„Weltkriege.at”.Zmarł w 1931. :

Oficerowie i żołnierze płk Paweł Bernard (nadetatowy) kpt. Stefan Błocki Tadeusz Brudnik por. Adam Dembicki von Wrocień chor. Janusz Dukiet Jan Ergietowski ppłk Władysław Gniewosz ppor. rez. Wincenty Gulewicz Piotr Guziorski por. pd SG Euzebiusz Hauser (nadetatowy) chor. Ryszard Hesse ppor. rez. Jan Kosina ppor. rez. Stanisław Kosina ppor. rez. Szymon Kocur płk Franciszek Krajowski ppor. Fryderyk Krasicki chor. rez. Stanisław Kudelski chor. Feliks Langenfeld ppor. rez. Wojciech Lorencowicz por. Alois Lukavský (1899–1911) kpt. Kazimierz Ładoś ppor. rez. Walerian Mercik Tadeusz Ochęduszko ppor. rez. Jerzy Pajączkowski por. Aureliusz Passelli Edward Pisula por. Bronisław Polityński por. Bronisław Sapecki Tomasz Silarski szer. Jan Szczepanik (od X 1900, określony wtedy jako najsłynniejszy rekrut armii austro-węgierskiej) ppor. rez. Wojciech Ślączka ppor. rez. Władysław Trznadel Franciszek Wanic ppor. Juliusz Zaleski chor. Władysław Józef Zaleski ppor. Władysław Żarski ppor. rez. Antoni Żuk lekarz sztabowy Stanisław Gilewicz lekarz I klasy Bronisław Obfidowicz

Marsze pułkowe „Regiments Abschieds Marsch” „Sigmunds Kriegersklänge Marsch” nach Rameis („45er Kriegerklänge Marsch”) jej autorem był Wenceslas Hugo Zavertal (Zavrtal) 1821–1899 w latach 1855–1859, członek kapeli 59 pp i 45 pp, od 1859 wstąpił do 4 pułku włoskich grenadierów. „Santa Lucia Marsch”, z włoskimi motywami „Oberst Petelenz Marsch, 1912 „Oberst Ullsberger Marsch”Das ist Österreichs Militärmusik. 1982.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Sanoku Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1816 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918