Medal Pamiątkowy Za Wojnę 1918–1921 – polskie wojskowo-cywilne odznaczenie ministerialne.

Geneza Medal Pamiątkowy Za Wojnę 1918–1921 został ustanowiony i wprowadzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 1928Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 1928 r. o Medalu Pamiątkowym Za Wojnę 1918–1921 (Dziennik Rozkazów nr 32 poz. 350 z dnia 9 listopada 1928 roku (Tekst rozporządzenia w formacie djvu). Tekst ukazał się również w Monitorze Polskim nr 233 poz. 533 z 9 października 1928 roku. dla żołnierzy i cywilów, celem wyróżnienia uczestników walk o niepodległość i zabezpieczenia granic Rzeczypospolitej, którzy od 1 listopada 1918 do 18 marca 1921 byli czynnymi żołnierzami, zostali ranni lub polegli. Cywilom – również cudzoziemcom, którzy współdziałali z wojskiem.

Przyznawanie medalu Medal nadawał Minister Spraw WojskowychRozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych z dnia 21 października 1928 wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych oraz Ministrem Sprawiedliwości o sposobie nadania Medalu Pamiątkowego Za Wojnę 1918–1921 (Dziennik Rozkazów nr 32 poz. 351 z dnia 9 listopada 1928 roku (Tekst rozporządzenia w formacie djvu). Tekst ukazał się również w Monitorze Polskim nr 253, poz. 600 z 2 listopad 1928 roku. W szczególności: pośmiertnie – żołnierzom poległym w walkach pośmiertnie – żołnierzom zmarłym w wyniku chorób nabytych w trakcie służby rannym w walkach bez względu na czas trwania ich służby w wojsku żołnierzom pełniącym przez okres co najmniej 3 miesięcy służbę w polu w formacjach liniowych (jeżeli byli ochotnikami, okres ten wynosił co najmniej 2 miesiące) żołnierzom pełniącym służbę czynną co najmniej przez 5 miesięcy

Opis medalu Medal Pamiątkowy Za Wojnę 1918–1921§ 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 1928 roku o Medalu Pamiątkowym Za Wojnę 1918–1921 (M.P. z 1928 r. nr 233, poz. 533.) ma kształt okrągły. Jego średnica wynosi 35 mm Wykonany jest z mosiądzu. Na awersie medalu umieszczono godło państwowe (według wzoru z 1927) – orzeł w koronie, na piersi którego widnieje – zawieszony na szyi – Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po obu stronach godła, tuż nad szponami, znajdują się rozpisane na okręgu daty: 1918 i 1921. Na rewersie medalu umieszczony został wieniec z liści dębowych, wewnątrz którego widnieje rozpisany w kolumnie napis: POLSKA SWEMU OBROŃCY.

Medal zawieszony jest na wstążce z mory o szerokości 37 mm, której barwy nawiązują do wstążek dwóch polskich odznaczeń wojskowych: Krzyża Orderu Virtuti Militari oraz Krzyża Walecznych. Tak więc pośrodku wstążki jest niebieski pas szerokości 12 mm – po bokach którego widnieją wąskie – 2 mm czarne paski, za nimi zaś paski białe ok. 2 mm, następnie paski amarantowe o szerokości 4,5 mm, w następnej kolejności znowu paski białe – 2 mm, a po nich – po zewnętrznej stronie wstęgi – wąskie ok. 1 mm paski koloru niebieskiego.

Odznaczeni

Informacje dodatkowe Współcześnie odznaczenie to nie jest włączone do systemu odznaczeń państwowych. W jego miejsce 10 sierpnia 1990 wprowadzono Krzyż za udział w Wojnie 1918–1921, którym odznaczano żyjących uczestników tamtych walk.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie odznaczenia resortowe Kategoria:Polskie odznaczenia wojskowe