Hipoteloryzm, hypoteloryzm (łac. hipotelorismus, ang. hypotelorism) – określenie sytuacji, w której dochodzi do zmniejszenia odległości między dwoma parzystymi narządami. Podobnie jak w przypadku hiperteloryzmu, pojęcie najczęściej jest używane przy ocenie rozstawienia gałek ocznych (łac. hipotelorismus ocularis, ang. hypoteleorbitism).
Etiologia Hipoteloryzm oczny występuje w więcej niż 60 zespołach wad wrodzonych. Hipoteloryzm może być rezultatem malformacji kości czaszki albo zaburzenia w rozwoju mózgowia. Niewielki, izolowany hipoteloryzm może być izolowaną wadą bez znaczenia klinicznego. Bardzo silnie zaznaczony hipoteloryzm, podobnie jak cyklopia (połączenie się oczodołów z utworzeniem jednej jamy kostnej dla połączonych gałek ocznych) zwykle wiąże się z ciężkim uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Niektóre zespoły wad wrodzonych, w których obrazie klinicznym występuje hipoteloryzm: zespół Pataua holoprozencefalia zespół pojedynczego środkowego siekacza szczęki trisomia 8 trisomia 9 trigonocefalia zespół pseudotrisomii 13 (OMIM 264480)
Leczenie Ciężki hipoteloryzm koryguje się chirurgicznie w wyspecjalizowanych ośrodkach.
Zobacz też hyperteloryzm zmarszczka nakątna
Przypisy
Bibliografia Lech Korniszewski Dziecko z zespołem wad wrodzonych. Diagnostyka dysmorfologiczna. PZWL 1994 .
Kategoria:Neonatologia Kategoria:Zaburzenia rozwoju