Janusz Brzozowski (ur. 29 czerwca 1951 w Szczecinie) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji prawoskrzydłowego, w latach 1973–1982 reprezentant Polski, brązowy medalista olimpijski z Igrzysk Olimpijskich w Montrealu.
Życiorys Karierę sportową rozpoczął jako lekkoatleta u trenera Tadeusza Turowskiego w SKS Chrobry Szczecin, w 1967 rozpoczął grę w piłkę ręczną w Pogoni SzczecinWładysław Zieleśkiewicz, Janusz Brzozowski - duma Szczecina, w: Handball Polska, nr 5 (49)/maj 2011, s. 48-50.
W 1969 debiutował w reprezentacji Polski juniorów, grał także w młodzieżowej reprezentacji Polski. W sierpniu 1973 debiutował w reprezentacji Polski seniorów, w towarzyskim spotkaniu z Bułgarią, 19 grudnia 1973 wystąpił w ostatnim spotkaniu eliminacyjnym do mistrzostw świata w 1974, jednak na same mistrzostwa nie został zakwalifikowanyWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1073, 1074. W listopadzie 1974 wystąpił z reprezentacją Polski w zawodach Pucharu Świata, zajmując z nią 2. miejsce. Był podstawowym zawodnikiem swojej drużyny, zdobył cztery bramkiWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1075, 1076. W 1975 zdobył brązowy medal akademickich mistrzostw świata (jako student Wyższej Szkoły Pedegogicznej w SzczecinieWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 905.
W 1976 zdobył z Pogonią Szczecin jedyny w karierze medal mistrzostw Polski - brązowy. W tym samym roku został kapitanem szczecińskiego zespołuWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1269. W tym samym roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Montrealu, zdobywając z drużyną brązowy medal. Wystąpił we wszystkich pięciu spotkaniach, zdobywając pięć bramekWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1081, 1082. W 1977 drugi raz został brązowy medal akademickich mistrzostw świata. W 1978 wystąpił na mistrzostwach świata, zajmując z drużyną 6. miejsce. W turnieju wystąpił we wszystkich sześciu spotkaniach, zdobywając trzynaście bramekWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1087. W 1979 zajął z reprezentacją Polski drugie miejsce w zawodach Pucharu Świata (w czterech spotkaniach zdobył jedną bramkę)Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1092. W 1980 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, na których jego drużyna będąca jednym z faworytów turnieju zajęła dopiero 7. miejsce. Zagrał tam we wszystkich sześciu spotkaniach, zdobywając siedem bramekWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1095, 1096.
Od 1981 był kapitanem reprezentacji Polski. W tym samym roku zwyciężył ze swoim zespołem w mistrzostwach świata grupy B. W sześciu spotkaniach zdobył piętnaście bramekWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1097, 1098. Ostatni sukces w karierze osiągnął, zdobywając brązowy medal mistrzostw świata w 1982. W siedmiu spotkaniach zdobył piętnaście bramek. Na tym turnieju zakończył karierę reprezentacyjną, łącznie w 163 spotkaniach, zdobył 256 bramekWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 1202.
Do 1983 występował w barwach Pogoni Szczecin (do końca jako kapitan zespołu), w latach 1983–1986 w fińskiej drużynie Sjundea IF, z którą w 1984, 1985 i 1986 wywalczył wicemistrzostwo Finlandii. W latach 1986–1987 był trenerem męskiego zespołu Pogoni Szczecin i zdobył z nim w 1987 Puchar Polski. W latach 1987–1990 jako grający trener występował we francuskiej drużynie FZC Mulhouse. Następnie powrócił do Pogoni, gdzie do 1993 był trenerem drużyny żeńskiej. W 1992 zdobył z nią Puchar Polski. W latach 1997–1999 był trenerem Parii Szczecin
W 1993 otrzymał Diamentową Odznakę ZPRP, w 2004 został wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym 50-lecia na Pomorzu Zachodnim, w 2008 wybrano go do najlepszej "7" 90-lecia polskiej piłki ręcznejWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 515-516.
Od 199 pracował w wydziale wsparcia sprzedaży Totalizatora Sportowego w SzczecinieWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 516.
Przypisy
Linki zewnętrzne Sylwetka w portalu olimpijskim PKOl
Kategoria:Piłkarze ręczni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Piłkarze ręczni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy Kategoria:Polscy olimpijczycy (Montreal 1976) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Moskwa 1980) Kategoria:Polscy piłkarze ręczni na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy trenerzy piłki ręcznej Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Piłkarze ręczni Pogoni Szczecin Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczecinie