I-8

thumb|I-8 w bazie Brest (1943) I-8 (nazwa kodowa U-Flieder) – japoński okręt podwodny typu J3.

Historia Po ukończeniu budowy i wyposażeniu okrętu został on skierowany 5 grudnia 1938 roku do Okręgu Morskiego Yokosuka (dowódca komandor podporucznik Hiroshi Goto). 5 listopada 1939 roku dowódcą I-8 zostaje mianowany komandor podporucznik Taro Shimizu i wraz z okrętem zostaje przydzielony do 3. Dywizjonu Okrętów Podwodnych w składzie 6. Floty. 31 października 1941 roku dowództwo przejmuje komandor Emi Tetsushiro (były dowódca I-4). 7 grudnia 1941 roku podczas ataku na Pearl Harbor I-8 znajdował się na północny zachód od wyspy Oʻahu. Jego zadaniem było prowadzenie rozpoznania oraz atakowanie jednostek próbujących wypłynąć z Pearl Harbor.

W styczniu i lutym 1942 roku okręt jest na patrolu przy zachodnim wybrzeżu USA, z którego wraca 2 marca do Kure. 18 kwietnia 1942 roku, po pierwszym nalocie na Japonię (Rajd Doolittle’a) 3. Flotylla Okrętów Podwodnych otrzymuje rozkaz poszukiwania amerykańskiego zespołu uderzeniowego, zauważonego 700 mil na wschód od Tokio, jednak nie dochodzi do nawiązania kontaktu z zespołem uderzeniowym nr 16 (Task Force 16) pod dowództwem wiceadmirała (późniejszego admirała floty) Williama F. „Byka” („Bull”) Halseya.

6 maja 1942 roku w pobliżu wyspy Roi-Namur (atol Kwajalein) I-8 zostaje omyłkowo zaatakowany przez dwa samoloty Mitsubishi G4M1 „Betty”, które zrzucają łącznie osiem bomb o masie 60 kg. W wyniku odniesionych uszkodzeń okręt nie może się zanurzyć i wraca do Japonii na remont.

25 lipca 1942 roku komandor podporucznik (awansowany na komandora 1 maja 1943 r.) Uchino Shinji obejmuje dowództwo. 7 sierpnia 1942 roku Amerykanie w ramach operacji „Watchtower” dokonali inwazja na Guadalcanal (Brytyjskie Wyspy Salomona), podczas której skierowany w ten rejon I-8 ostrzeliwał wielokrotnie wybrzeże zajęte przez Amerykanów i przeprowadzał operacje rozpoznawcze. 21 marca 1943 roku przybywa do Kure w celu przeprowadzenia remontu.

1 czerwca 1943 roku I-8 wypływa z Kure do okupowanej przez nazistów Francji w ramach misji „Yanagi” i przewozi na pokładzie komandora podporucznika Sadatoshiego Noritę (byłego dowódcę I-122) oraz zapasową, 48-osobową załogę. Norita obejmie później dowództwo nad niemieckim okrętem U-1224 (przemianowanym na RO-501) – jednostką typu IXC/40, która została następnie przekazana Japońskiej Cesarskiej Marynarce Wojennej. Płynący jako pasażer komandor-inżynier Nishihara miał za zadanie zapoznać się z procesem produkcji niemieckich silników do kutrów torpedowych. Z uwagi na obecność około 160 osób i ładunku na pokładzie ciasnego I-8, zapasowa załoga zostaje zakwaterowana głównie w przedziale torpedowym. Okręt przewoził jedynie sześć torped znajdujących się w wyrzutniach.

I-8 dowodzony przez Shinji Uchino spotkał się 20 lipca 1943 r.oku na morzu z niemieckim okrętem podwodnym U-161. Na I-8 przekazano detektor radarowy FuMB 1 Metox, pilota, obsadę radiostacji, wskazówki co do trasy i współrzędne geograficzne miejsca, gdzie miały nad nim otoczyć opiekę Ju 88 i niemieckie niszczyciele. I-8 wpłynął do bazy Brest 31 sierpnia 1943 r. Celem misji była wymiana strategicznych materiałów i osiągnięć między państwami Osi.

Po pobycie trwającym nieco ponad miesiąc, japońscy podwodniacy wypłynęli z Brestu 5 października. Ich ładunek obejmował karabiny maszynowe, celowniki bombowe, silnik firmy Daimler-Benz do kutra torpedowego, chronometry okrętowe, radary, sprzęt sonarowy, celowniki przeciwlotnicze, torpedy elektryczne oraz penicylinę. Ponadto Uchino przyjął na pokład kontradmirała Yokoi – attaché morskiego w Berlinie od września 1940 roku – oraz komandora Sukeyoshi Hosoyę, pełniącego funkcję attaché morskiego we Francji od grudnia 1939 roku. Na pokładzie okrętu znajdowało się również trzech niemieckich oficerów marynarki, jeden oficer wojsk lądowych oraz czterech techników obsługujących radary i hydrofony. 5 grudnia 1943 roku I-8 dotarł do Singapuru a 21 grudnia 1943 roku przybywa do Kure, kończąc podróż 30 000 mil. (I-8 to jedyny japoński okręt podwodny, który pomyślnie odbył podróż w obie strony z Japonii do Europy w czasie II wojny światowej).

15 stycznia 1944 roku dowódcą zostaje mianowany komandor Ariizumi Tatsunosuke. 21 lutego I-8 wypłynął z Kure w celu zwalczania nieprzyjacielskiej żeglugi na Oceanie Indyjskim, gdzie zatopił i wymordował wielu członków ich załóg: 26 marca 1944 holenderski uzbrojony statek handlowy „Tjisalak” (pojemność 5787 BRT) 30 marca 1944 brytyjski uzbrojony statek handlowy „City of Adelaide” (pojemność 6589 BRT) 16 kwietnia 1944 w pobliżu atolu Addu (Malediwy) ostrzeliwuje i zatapia niezidentyfikowany żaglowiec 29 czerwca 1944 brytyjski uzbrojony drobnicowiec pasażerski „Nellore" (o pojemności 6942 BRT) 2 lipca 1944 amerykański statek typu Liberty „Jean Nicolet"

9 października 1944 I-8 przybywa do Yokosuki w celu przeprowadzenia remontu. Podczas pobytu w stoczni z okrętu usuwa się hangar lotniczy i katapultę. Instaluje się wyposażenie umożliwiające przenoszenie czterech załogowych torped samobójczych typu „Kaiten”, jednak okręt nigdy ich nie przenosił. 5 listopada 1944 roku komandor Ariizumi otrzymuje nowy przydział służbowy. Nie wyznaczono nowego dowódcy i 15 grudnia 1944 roku nowym dowódcą zostaje mianowany komandor podporucznik Shigeo Shinohara (były dowódca okrętu I-367). 18 marca 1945 roku wypływa na patrol w celu prowadzenia działań na południe od Okinawy.

Jednostka została zatopiona 31 marca 1945 roku wraz z całą załogą 65 mil na południowy wschód od Okinawy przez amerykański niszczyciel USS „Morrison”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Japońskie okręty podwodne okresu międzywojennego Kategoria:Japońskie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Japońskie okręty podwodne zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Nazwy japońskich okrętów Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Filipińskim