Józef Wieniawski (ur. 23 maja 1837 w Lublinie, zm. 11 listopada 1912 w Brukseli) – polski pianista, pedagog i kompozytor; brat Henryka i Juliana.
Życiorys Był synem Tadeusza Wieniawskiego i Reginy z domu Wolff. Od 1847 studiował w Konserwatorium Paryskim u Pierre’a Zimmermana i Antoine’a Marmontela. Paryż opuścił w 1850. Po uzyskaniu w 1855 stypendium studiował w Weimarze u Ferenca Liszta. W latach 1856–1858 studiował teorię muzyki u Adolfa Bernharda Marxa. Koncertował z bratem Henrykiem w wielu krajach, po czym rozpoczął karierę solową. W latach 1866–1869 był profesorem moskiewskiego konserwatorium, a później zajmował takie samo stanowisko w Brukseli. Pochowany na cmentarzu Ixelles w Brukseli.
Komponował symfonie, utwory na fortepian, muzykę kameralną i pieśni.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Impresja filmowa o renowacji grobu artysty i jego biogram www.o-nauce.pl Utwory Józefa Wieniawskiego w bibliotece Polona Józef Wieniawski w bazie Portal Muzyki Polskiej.
Kategoria:Polscy kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy kompozytorzy