Jorge Lorenzo Guerrero (ur. 4 maja 1987 w Palma de Mallorca) – hiszpański motocyklista ścigający się od sezonu 2008 w kategorii MotoGP w zespole Yamaha Factory Team. Trzykrotny mistrz świata Moto GP w sezonie 2010, 2012 i 2015. W sezonach 2006 i 2007 zdobył tytuł mistrza świata w kategorii 250 cm³ reprezentując zespół Fortuna Aprilia. W 2013 roku zdobył tytuł wicemistrza świata w Moto GP, natomiast rok później zdobył tytuł II wicemistrza w tej samej klasie.
Kariera 125 cm³ (2002–2004) Debiut Jorge w klasie 125 cm³ Motocyklowych Mistrzostw Świata nastąpił w roku 2002, podczas trzeciej rundy sezonu, o GP Hiszpanii. Szansę udziału w wyścigach Grand Prix otrzymał od ekipy Derbi. W pierwszym wyścigu Hiszpan nie był jednak w stanie zdobyć punktów. Pierwszy raz na punktowanej pozycji dojechał trzy eliminacje później, w GP Katalonii (był wówczas czternasty). W ciągu czternastu rund Lorenzo trzykrotnie jeszcze ukończył wyścigi na punktowanym miejscu (najlepiej spisał się podczas GP Brazylii, kiedy to zajął siódme miejsce). To pozwoliło mu zakończyć sezon na 21. miejscu.
W kolejnym roku startów Hiszpan był już etatowym kierowcą tej ekipy. Pierwsza połowa sezonu nie była jednak udana dla Jorge, który w ciągu ośmiu wyścigów tylko trzykrotnie ukończył zmagania, w tym dwukrotnie na punktowanej lokacie. Druga część okazała się jednak zdecydowanie lepsza. W tym czasie po raz pierwszy w karierze zwyciężył w wyścigu, a miało to miejsce w GP Brazylii. Po nieukończonym GP Pacyfiku, w rundzie na torze w Malezji, Hiszpan po raz pierwszy sięgnął po pole position. Wyścig ostatecznie zakończył na trzecim miejscu. Dzięki mocnej końcówce sezonu Jorge został sklasyfikowany na 12. pozycji w końcowej klasyfikacji.
Ostatni rok startów w najniższej klasie był najlepszy w wykonaniu Hiszpana. W tym czasie siedmiokrotnie stanął na podium, z czego trzy razy na najwyższym stopniu (podczas Grand Prix w Holandii, Czechach oraz Katarze). Poza tym Jorge dwukrotnie zdołał wywalczyć pierwsze pole startowe (podczas GP Katalonii i Kataru). Dorobek blisko dwustu punktów pozwolił Lorenzo ukończyć cykl zmagań tuż za podium, na 4. miejscu.
250 cm³ (2005–2007) Po udanym sezonie w najniższej kategorii, Hiszpan awansował do klasy ćwierć-litrówek, w której podpisał kontrakt z japońską ekipą Hondy. Już w piątym podejściu, podczas GP Włoch, Jorge sięgnął po pole position. Dzień później nie był jednak w stanie pokonać swojego rodaka Daniego Pedrosy. W dalszej części sezonu Hiszpan jeszcze trzykrotnie startował z pierwszej pozycji, jednakże ponownie nie udało mu się zwyciężyć. Ostatecznie sześć razy stanął na podium, a w ostatecznej klasyfikacji zajął 5. pozycję.
W roku 2006 Lorenzo przeniósł się do włoskiej stajni Aprilia. Dwuletnia współpraca z Włochami okazała się niezwykle udana, gdyż Hiszpan stał się dominującą postacią w 250 cm³, sięgając dwukrotnie po tytuł mistrzowski. W obu sezonach jego największymi rywalami byli Włoch Andrea Dovizioso oraz reprezentant San Marino, Alex de Angelis. W tym czasie Jorge stanął 23 razy na podium, z czego aż siedemnaście na najwyższym stopniu. Poza tym aż dziewiętnastokrotnie zdobył pole position.
MotoGP (2008–) Po dwuletniej dominacji w średniej kategorii, Hiszpan dostał szansę startów u boku samego Valentino Rossiego, w japońskiej stajni Yamaha. Dzięki świetnie spisującym się francuskim oponom Michelin, Lorenzo sprawił sensację, startując aż trzy razy z pierwszej pozycji, w pierwszych trzech wyścigach w kalendarzu mistrzostw. Po pierwsze zwycięstwo sięgnął w trzecim podejściu, podczas GP Portugalii. Pomimo rewelacyjnego debiutu, w dalszej części mistrzostw Hiszpan nie radził sobie już tak dobrze. Począwszy od GP Chin Lorenzo często zaliczał upadki, a po ciężkim wypadku podczas GP Włoch, był zmuszony opuścić kolejną eliminację, rozegraną na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya. Ostatecznie po pięciokrotnym stanięciu na podium, Jorge w klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce.
W drugim roku startów Lorenzo włączył się do walki o tytuł ze swoim zespołowym partnerem, Rossim. Między tą dwójką doszło do kilku bardzo emocjonujących pojedynków, z których częściej zwycięsko wychodził Włoch. Do historii przeszła już wspaniała walka pomiędzy nimi na torze w Barcelonie, gdzie na ostatnim zakręcie wyścigu Valentino wyprzedził Hiszpana. Lorenzo pomimo seryjnych miejsc na podium, kilkukrotnie jednak nie wytrzymywał napięcia rywalizacji i w konsekwencji z własnej winy nie ukończył czterech rund. Ostatecznie został sklasyfikowany na 2. lokacie, z dorobkiem 12 miejsc na podium, w tym 4 wygranych.
Sezon 2010 był mistrzowskim w wykonaniu Hiszpana. Jorge w pierwszych dziesięciu wyścigach siedmiokrotnie znalazł się na najwyższym stopniu. Drogę to tytułu ułatwiła mu kontuzja Valentino podczas GP Włoch, która wyeliminowała go z rywalizacji. Podobny los spotkał jego rodaka Daniela Pedrosę, który goniąc go w klasyfikacji generalnej doznał poważnego upadku podczas GP Japonii. Dzięki temu na kilka rund przed zakończeniem zmagań Lorenzo zapełnił sobie mistrzostwo. W trakcie sezonu siedmiokrotnie zwyciężył, uzyskując rekordową liczbę punktów w ciągu roku. Wyrównał również rekord szesnastu miejsc podium (w tym dwanaście z rzędu).
W 2011 roku nowym partnerem Lorenzo został Amerykanin Ben Spies. Sezon rozpoczął od drugiego miejsca w Katarze i zwycięstwa w Hiszpanii, potem do głosu zaczął dochodzić Casey Stoner. Jorge Lorenzo nie udało się obronić tytułu mistrza. Wygrał trzy wyścigi i dziesięciokrotnie stawał na podium. Sezon zakończył na drugim miejscu zdobywając 260 punktów i ostatecznie musiał uznać wyższość szybszego w tym sezonie Caseya Stonera.
W 2012 roku po niezwykle równej jeździe (nie schodził poniżej 2 miejsca z wyjątkiem GP Holandii, którego nie ukończył po zabraniu z toru przez Alvaro Bautistę, i GP Walencji na koniec sezonu) wywalczył 2 w karierze tytuł mistrza świata MotoGP, wygrywając walkę o koronę z Danim Pedrosą.
Pechowo dla Lorenzo zakończył się 2013, Hiszpan podczas treningów przed TT Assen, zaliczył bardzo groźny upadek łamiąc lewy obojczyk, to zdecydowanie utrudniło mu obronę mistrzowskiego tytułu. Po wylocie do Hiszpanii i przejściu operacji wstawienia tytanowej płytki, Jorge wrócił jeszcze na te same zawody. Jego heroiczna postawa i walka z bólem starczyły na zajęcie 5 miejsca, stracił jedynie 15 sekund do zwycięzcy. Idąc za ciosem postanowił wystartować w Grand Prix Niemiec na torze Sachsenring, gdzie chciał zminimalizować straty do lidera mistrzostw, Marca Marqueza.
W trakcie trwania 2 sesji treningowej Lorenzo po raz kolejny uległ groźnemu wypadkowi i wygiął wcześniej wstawioną tytanową płytkę. Nie mając większego wyboru zrezygnował z dalszego uczestnictwa w Grand Prix Niemiec, początkowo wykluczając udział w następnym wyścigu na torze Laguna Seca, jednak w ostatniej chwili on i jego rodak, Dani Pedrosa, który także zaliczył kontuzję obojczyka, zdecydowali się na start w Ameryce nie chcąc tracić więcej punktów do świetnie dysponowanego Marqueza. Walką do końca i nieustępliwością Jorge Lorenzo zachował marzenia o obronie tytułu do ostatniego wyścigu w Walencji, tam, po pasjonujących zmaganiach, zwyciężył przed Pedrosą i Marquezem, to jednak nie starczyło i mistrzem świata został jego młodszy kolega z Hondy. W sezonie 2014 Lorenzo walczył wraz z Rossim i Pedrosą o wicemistrzostwo w królewskiej klasie, jednak zaprzepaścił swoje szanse po nieukończeniu ostatniego wyścigu, podczas gdy Włoch zajął 2. miejsce. W sezonie 2015 Hiszpan od początku sezonu mocno naciskał na Rossiego, by w ostatnim wyścigu w Walencji odebrać mu prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Sezon ten zakończył z siedmioma wygranymi wyścigami (Hiszpania, Francja, Włochy, Katalonia, Czechy, Aragonia, Walencja), tym samym zdobywając trzeci w karierze tytuł, przedłużając liczbę zwycięskich tytułów z rzędu w „królewskiej klasie” przez hiszpańskich motocyklistów.
Statystyki Sezony SezonKlasaMotocyklZespółWyścig ZwycięstwaPodiumPPNOPktPoz 2002 125 cm³ Derbi RS 125 14 0 0 0 0 21 21 2003 125 cm³ Derbi RS 125 16 1 2 1 1 79 12 2004 125 cm³ Derbi RSA 125 16 3 7 2 2 179 4 2005 250 cm³ Honda RS250RW 15 0 6 4 0 167 5 2006 250 cm³ Aprilia RSW 250 16 8 11 10 1 289 1 2007 250 cm³ Aprilia RSW 250 17 9 12 9 3 312 1 2008 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 1 6 4 1 190 4 2009 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 4 12 5 4 261 2 2010 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 9 16 7 4 383 1 2011 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 15 3 10 2 2 260 2 2012 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 6 16 7 5 350 1 2013 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 8 14 4 2 330 2 2014 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 2 11 1 2 2633 2015 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 18 6 11 4 5 335 1 2016 MotoGP Yamaha YZR-M1 Movistar Yamaha MotoGP 18 4 10 42 23332017MotoGPDucati Desmosedici GP17Ducati Team18030013772018MotoGPDucati Desmosedici GP18Ducati Team14344213492019MotoGPHonda RC213VHonda Repsol0* Łącznie 282 68 152 69 37 3918 * – sezon w trakcie
Klasy wyścigowe KlasaSezonPierwsze GPPierwsze podiumPierwsza wygranaWyścigiWygranePodiaPPNajsz. okr.Pkt.WCh. 125 cc 2002–2004 Hiszpania 2002 Rio de Janeiro 2003 Rio de Janeiro 2003 46 4 9 3 3 279 0 250 cc 2005–2007 Hiszpania 2005 Włochy 2005 Hiszpania 2006 48 17 29 23 4 768 2 MotoGP 2008– Katar 2008 Katar 2008 Portugalia 2008 142 41 100 36 26 2432 3 Razem 2002– 236 62 138 62 33 3479 5
Starty Rok Klasa Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Poz. Pkt. 2002 125 cm³ Derbi JPN RSA SPA22 FRA19 ITA20 CAT14 NED16 GBR13 GER17 CZE20 PORNS BRA7 PAC9 MAL20 AUSNS VAL22 21 21 2003 125 cm³ Derbi JPNNS RSA24 SPA15 FRANS ITANS CAT6 NEDNS GBRNS GER21 CZE12 POR6 BRA1 PACNS MAL3 AUS8 VAL11 12 79 2004 125 cm³ Derbi RSA16 SPANS FRA3 ITA10 CAT5 NED1 BRANS GER6 GBR3 CZE1 POR3 JPN7 QAT1 MALNS AUS2 VALNS 4 179 2005 250 cm³ Honda SPA6 POR10 CHN9 FRA5 ITA2 CATNS NED3 GBR8 GERNS CZE2 JPNNS MALEX QAT2 AUS3 TUR4 VAL2 5 167 2006 250 cm³ Aprilia SPA1 QAT1 TURNS CHN4 FRANS ITA1 CAT2 NED1 GBR1 GER3 CZE1 MAL1 AUS1 JPN3 POR5 VAL4 1 289 2007 250 cm³ Aprilia QAT1 SPA1 TUR2 CHN1 FRA1 ITA8 CAT1 GBRNS NED1 GER4 CZE1 RSM1 POR3 JPN11 AUS1 MAL3 VAL7 1 312 2008 MotoGP Yamaha QAT2 SPA3 POR1 CHN4 FRA2 ITANS CAT GBR6 NED6 GERNS USANS CZE10 RSM2 IND3 JPN4 AUS4 MALNS VAL8 4 190 2009 MotoGP Yamaha QAT3 JPN1 SPANS FRA1 ITA2 CAT2 NED2 USA3 GER2 GBRNS CZENS IND1 RSM2 POR1 AUSNS MAL4 VAL3 2 261 2010 MotoGP Yamaha QAT2 SPA1 FRA1 ITA2 GBR1 NED1 CAT1 GER2 USA1 CZE1 IND3 RSM2 ARA4 JPN4 MAL3 AUS2 POR1 VAL1 1 383 2011 MotoGP Yamaha QAT2 SPA1 POR2 FRA4 CAT2 GBRNS NED6 ITA1 GER2 USA2 CZE4 IND4 RSM1 ARA3 JPN2 AUSDNS MAL VAL 2 260 2012 MotoGP Yamaha QAT1 SPA2 POR2 FRA1 CAT1 GBR1 NEDNS GER2 ITA1 USA2 IND2 CZE2 RSM1 ARA2 JPN2 MAL2 AUS2 VALNS 1 350 2013 MotoGP Yamaha QAT1 AME3 SPA3 FRA7 ITA1 CAT1 NED5 GERDNS USA6 IND3 CZE3 GBR1 RSM1 ARA2 MAL3 AUS1 JPN1 VAL1 2 330 2014 MotoGP Yamaha QATNU AME10 ARG3 SPA4 FRA6 ITA2 CAT4 NED13 GER3 IND2 CZE2 GBR2 RSM2 ARA1 JPN1 AUS2 MAL3 VALNU 3 263 2015 MotoGPYamaha QAT4 AME4 ARG5 SPA1 FRA1 ITA1 CAT1 NED3 GER4 IND2 CZE1 GBR4 RSMNU ARA1 JPN3 AUS2 MAL2 VAL1 1 3352016 MotoGPYamaha QAT1 ARGNU AME2 ESP2 FRA1ITA1CATNUNED10GER15AUT3CZE17GBR8SMR3ARA2JPNNUMAL6AUS3VAL132332017MotoGPDucatiQAT11ARGNUAME9ESP3 sezon w trakcie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hiszpańscy kierowcy MotoGP Kategoria:Urodzeni w 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Palma de Mallorca