Bohdan Kozij (w dokumentach procesowych również Bohdan Koziy, Bogdanus Kosij, Bohdan Jozij) (ur. 23 lutego 1923 w Pukasowcach, zm. 30 listopada 2003 w Alajueli) – ukraiński zbrodniarz wojenny, policjant nazistowski w czasie II wojny światowej.
Życiorys Był członkiem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów od 1939 roku. Według ustaleń Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Kozij od 1 kwietnia 1942 do 31 stycznia 1944 służył w policji ukraińskiej współpracującej z niemieckimi nazistami i jesienią 1943 roku zabił w miejscowości Łysiec osiem osób.
Po wojnie Kozij utrzymywał, że w sierpniu 1943 roku zdezerterował do UPA, gdzie nosił pseudonim Jarema.
W 1944 roku wyjechał z Polski wraz z niemieckimi żołnierzami do Niemiec, gdzie nadano mu status uchodźcy. W listopadzie 1949 roku zatajając członkostwo w policji i w OUN otrzymał wizę do Stanów Zjednoczonych, gdzie udał się w grudniu tegoż roku. 9 lutego 1956 roku dostał obywatelstwo amerykańskie. W USA po kilkunastu latach pracy został właścicielem pensjonatu na Florydzie. Miał dwoje dzieci.
W 1977 roku Departament Sprawiedliwości wszczął przeciwko Kozijowi dochodzenie w związku z podejrzeniem zatajenia przez niego członkostwa w policji i w OUN. W wyniku procesu na skutek świadectw przedstawionych przez Polaków 29 marca 1982 roku odebrano mu amerykańskie obywatelstwo.
Świadek Anton Wakeba zeznał przed sądem Stanów Zjednoczonych: Według innego zeznania:
Syn Kozija dowiedziawszy się o przeszłości ojca popełnił samobójstwo.
Od 1985 roku Kozij mieszkał w Kostaryce. 23 listopada 2002 roku na podstawie dokumentów przedstawionych przez Centrum Szymona Wiesenthala IPN wszczął śledztwo przeciwko Kozijowi. 21 listopada 2003 roku władze polskie zwróciły się do rządu Kostaryki z wnioskiem o aresztowanie Kozija i ekstradycję. Kostarykański sąd zgodził się na deportację za zabicie czteroletniej dziewczynki i udział w zamordowaniu całej rodziny żydowskiej pod koniec 1943 roku, na znajdujących się wówczas pod okupacją niemiecką terenach wschodniej Polski.
Bohdan Kozij nie doczekał ekstradycji. Na wieść o wniosku ekstradycyjnym doznał wylewu i został przyjęty w śpiączce do szpitala San Rafael w Alajueli. Zmarł 30 listopada 2003 roku nie odzyskawszy przytomności.
Zobacz też Iwan Demianiuk Wołodymyr Katriuk Grigorij Wasiura Kolaboracja pod okupacją niemiecką podczas II wojny światowej
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne USA vs Bohdan Koziy
Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Funkcjonariusze Ukraińskiej Policji Pomocniczej Kategoria:Ukraińscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Ukraińscy zbrodniarze wojenni Kategoria:Sprawcy Zagłady Żydów Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2003