Daniel Sigonius (ur. w 1563 w Lelowie, zm. 8 lipca 1638 w Krakowie) – ksiądz, dziekan dekanatu lelowskiego - profesor teologii. Trzykrotny rektor Akademii Krakowskiej w latach: 1626–1627, 1628–1630, 1638.
Początki życia i edukacji Daniel Sygoniusz pochodził z rodziny mieszczańskiej w Lelowie. Był synem Stanisława. Używał gmerku w formie monogramu z liter „D S L”, z krzyżem nad literą „D” i godłem zbliżonym do herbu Leliwa. Pierwsze nauki pobierał w szkole parafialnej w Lelowie, a następnie kontynuował edukację w szkole przyklasztornej u bożogrobców w Miechowie.
W semestrze letnim 1583 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie już w 1584/85 uzyskał stopień bakałarza. Przy okazji promocji przyjął nazwisko Sigonius na cześć włoskiego humanisty Carlo Sigonio. W 1588 r. otrzymał tytuł mistrza sztuk wyzwolonych, co pozwoliło mu objąć kierownictwo szkoły parafialnej przy Kościele św. Floriana w Krakowie. W latach 1590–1595 był seniorem Bursy Filozofów.
Działalność duchowna i naukowa Po otrzymaniu święceń kapłańskich 25 marca 1595 r. Sygoniusz objął probostwo w Lelowie, gdzie od 1603 r. pełnił również funkcję dziekana. W 1599 r. został kanonikiem kapituły kolegiaty św. Anny w Krakowie, a w 1602 r. uzyskał kanonię w kolegiacie św. Floriana.
Jako wykładowca Uniwersytetu Krakowskiego od 1588 r. prowadził systematyczne wykłady na Wydziale Filozoficznym, komentując m.in. dzieła Arystotelesa. W 1597 r. został dziekanem Wydziału Filozoficznego, a od 1599 r. członkiem Kolegium Większego i profesorem regius. W 1604 r. podjął studia teologiczne, a w 1615 r. rozpoczął wykłady „Sentencji” Piotra Lombarda. W tym samym roku został kanonikiem kapituły św. Jerzego na Wawelu.
W 1618 r. Sygoniusz uzyskał licencjat z teologii, a 5 września 1628 r. tytuł doktora teologii. Od 1624 do 1625 pełnił funkcję prokuratora Uniwersytetu Krakowskiego. W latach 1628–1635 był kustoszem skarbca uniwersyteckiego.
Kariera rektorska Daniel Sygoniusz pięciokrotnie pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Krakowskiego: w latach 1626/27, 1628/29, 1629/30, 1630 oraz w 1637.
Mecenat i działalność fundacyjna Sygoniusz zasłynął jako hojny fundator, szczególnie na rzecz rodzinnego Lelowa. W 1619 r. ufundował tryptyk poświęcony Matce Boskiej Wniebowziętej dla kościoła w Starym Lelowie. Kościołowi św. Marcina w Nowym Lelowie zapisał 3000 złotych polskich, wyposażył ołtarz, tzw. „Danielowski”, oraz ufundował krzyż na główny ołtarz. Liczne zapisy przeznaczył dla lelowskiej szkoły oraz studentów Uniwersytetu Krakowskiego pochodzących z Lelowa.
Śmierć i upamiętnienie Daniel Sygoniusz zmarł 8 lipca 1638 r. w Krakowie. Został pochowany w Kaplicy Szafrańców w katedrze na Wawelu, której był altarystą. Na jego cześć w kaplicy umieszczono epitafium z czarnego marmuru, upamiętniające jego zasługi jako profesora, rektora i duchownego. thumb|right|300px|Epitafium Daniela Sigoniusa w Katedrze wawelskiej
Linki
Kategoria:Altaryści katedry wawelskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Lelowie Kategoria:Urodzeni w 1563 Kategoria:Zmarli w 1638 Kategoria:Duchowni katoliccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Rektorzy Akademii Krakowskiej Kategoria:Pochowani w bazylice archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie Kategoria:Teolodzy katoliccy I Rzeczypospolitej