Siostra Franciszka Guttner od Jezusa Ukrzyżowanego (właściwie Jadwiga Zofia Aleksandra Guttner) (ur. 17 marca 1906 w Karlsruhe Niemcy, zm. 13 kwietnia 1999 w Rzymie) – zakonnica, misjonarka, pedagog, historyk.
Pochodziła ze spolszczonej szlachty kalwińskiej. Córka Józefa, inżyniera elektrotechnika, i Olgi z Fichtnerów, a prawnuczka kapitana Michała Guttnera, powstańca listopadowego, adiutanta generała Paca. Była potomkiem podstarościego Jana Guttnera (zm. 1733).
Wychowywała się w Karlsruhe, Warszawie i Moskwie. W roku szkolnym 1915/1916 została przyjęta do klasy wstępnej gimnazjum francuskiego przy kościele katolickim św. Piotra i Pawła w Moskwie. Po śmierci ojca, w 1918 roku razem z matką i młodszym bratem Władysławem, powróciła do Warszawy i po zdaniu egzaminu wstępnego rozpoczęła naukę w Gimnazjum Państwowym im. Królowej Jadwigi, które ukończyła wiosną 1925 roku. W latach 1925–1930 studiowała na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończyła przedstawiając pracę magisterską pt. "Organizacja Ministerstwa Spraw Zagranicznych w dobie powstania listopadowego 1830-1831" i uzyskując stopień magistra filozofii w zakresie historii (30 kwietnia 1930). Profesor Wacław Tokarz napisał, że była "pracowniczką rzetelną, o dużej wartości". W październiku 1933 uzyskała kwalifikacje nauczyciela szkół średnich.
Od 1920 roku była aktywnym członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, a w czasie studiów zaangażowała się w prace Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Iuventus Christiana i wydawnictwie Młodzież Katolicka. W latach 1933–1935 przebywała w Rzymie, pisząc pracę doktorską pt. "Stosunek Stolicy Apostolskiej do Konstytucji Trzeciego Maja i Konfederacji Targowickiej", którą obroniła w styczniu 1937 roku. Podczas pobytu w Rzymie (2 lutego 1934) została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego przez jego założycielkę, św. Urszulę Ledóchowską. Jednakże dopiero po zakończeniu pracy naukowej rozpoczęła nowicjat i złożyła śluby zakonne (15 sierpnia 1939).
W czasie II wojny światowej była przełożoną domu Zgromadzenia w Lipnicy borykając się z przejęciem majątku przez okupanta niemieckiego, a następnie w 1945-1948 była kierowniczką domu dziecka w Otorowie.
We wrześniu 1948 roku wyjechała do Włoch, gdzie kolejno kierowała domami Zgromadzenia w Villino (via Boccea), Scauri (1950-9), Rzymie (via Primavalle 1959–1966; via Ricotti 1966–1970). W latach 1970–6 pełniła funkcję przełożonej włoskiego centrum Zgromadzenia, a w latach 1976–1980 była przełożoną domu generalnego Zgromadzenia w Rzymie (via del Cassaletto). Prowadziła także pracę misjonarską w Ameryce Południowej (1969-1970), gdzie Zgromadzenie podjęło pracę w domach księży skalabrinianów w Buenos Aires i w Merlo.
Posługiwała się biegle kilkoma językami i była autorką przekładów pism Urszuli Ledóchowskiej na język francuski, włoski, niemiecki.
Pochowana została na rzymskim cmentarzu w Prima Porta a liturgii pogrzebowej przewodniczył bp Stanisław Dziwisz. W telegramie kondolencyjnym nadesłanym przez Jana Pawła II, papież wspomniał jej ofiarną pracę, dobroć i oddanie Kościołowi.
Życiorys Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego Archiwum Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Biogram S. Franciszki Guttner od Jezusa Ukrzyżowanego
Linki zewnętrzne Strona internetowa Zgromadzenia Sióstr Urszulanek we Włoszech Strona internetowa Zgromadzenia Sióstr Urszulanek w Polsce
Kategoria:Urszulanki szare (biografie) Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1999