Karl von Hegel (ur. 7 czerwca 1813 w Norymberdze, zm. 5 grudnia 1901 w Erlangen) - historyk niemiecki, specjalizujący się w historii miast.
Życie Był synem Georga Wilhelma Friedricha Hegla.
Od 1841 był profesorem historii na Uniwersytecie w Rostocku. W 1856 objął nowo utworzoną katedrę historii na Uniwersytecie w Erlangen. Był jednym z wczesnych badaczy historii miast. Sławę przyniosła mu 27-tomowa edycja kronik miast niemieckich (Die Chroniken der deutschen Städte, 1862-1899)Karl Hegel (1813–1901).
Dzieła 1847 Geschichte der Städteverfassung von Italien seit der Zeit der römischen Herrschaft bis zum Ausgang des zwölften Jahrhunderts (2 t.), ^1 Leipzig, ^2 Neudruck 1964, 1877 Verfassungsgeschichte von Cöln im Mittelalter, ^1 Leipzig, ^2 von Mainz 1882, 1856 Geschichte der mecklenburgischen Landstände bis zum Jahr 1555, Rostock, 1867 Die Ordnungen der Gerechtigkeit in der florentinischen Republik, Erlangen, 1875 Die Chronik des Dino Compagni. Versuch einer Rettung, Leipzig, 1878 Über den historischen Werth der älteren Dante-Commentare mit e. Anh. zur Dino-Frage, Leipzig, 1891 Städte und Gilden der germanischen Völker im Mittelalter (2 t.), Leipzig, 1898 Die Entstehung des Deutschen Städtewesens, Leipzig,
Przypisy
Hegel, Karl von Hegel, Karl von Hegel, Karl von Kategoria:Ludzie urodzeni w Norymberdze