Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn – drużyna piłkarska reprezentująca Stany Zjednoczone Ameryki w zawodach międzynarodowych. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialna jest United States Soccer Federation, organ zarządzający piłką nożną w Stanach Zjednoczonych. W reprezentacji mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo amerykańskie.

Reprezentacja Stanów Zjednoczonych pierwszy mecz rozegrała w 1885 roku, ale nie został wpisany do oficjalnego rejestru. Dziś uznaje się, że debiutem międzypaństwowym Amerykanów było wygrane 3:2 spotkanie ze Szwecją w Sztokholmie, w trzy lata po założeniu krajowego związku piłki nożnej.

W pierwszych mistrzostwach świata Amerykanie zajęli trzecie miejsce, którym podzielili się z Jugosławią, wcześniej wygrywając w grupie po 3:0 z Belgią i Paragwajem, oraz wysoko ulegając w półfinałach Argentynie (1:6). Cztery lata później start w finałach zakończyli już po pierwszym meczu – z Włochami, przegranym 1:7. Przez ponad pół wieku byli zupełnie przeciętną drużyną, choć w 1950 roku znów awansowali do finałów i zdołali tam pokonać Anglię 1:0 (tzw. Cud na trawie). W następnych dwóch meczach Amerykanie przegrywali kolejno z Hiszpanią 1:3 i Chile 2:5. Zajęli więc ostatnie miejsce w grupie z dwoma punktami na koncie i odpadli z turnieju. W strefie CONCACAF nie potrafili wygrać rywalizacji z dużo silniejszym Meksykiem.

Pewien przełom nastąpił dopiero w latach 90. Od 1990 do 2014 roku reprezentacja USA była stale obecna w mistrzostwach świata (wtedy też powróciła na mundial po czterdziestoletniej przerwie). Choć we Włoszech odpadli już po fazie grupowej, to już cztery lata później (będąc gospodarzem mundialu) dotarli do 1/8 finału. We Francji znów zakończyli udział w mistrzostwach świata na fazie grupowej. W 2002 – po zwycięstwie w 1/8 finału nad Meksykiem – dotarła aż do ćwierćfinału. W 2006 roku udział na turnieju w Niemczech zakończyli ponownie na fazie grupowej, by w dwóch następnych występach (odpowiednio w 2010 w Republice Południowej Afryki i 2014 roku w Brazylii) dotrzeć do 1/8 finału. W latach 1991–2005 trzykrotnie triumfowała w Złotym Pucharze CONCACAF (łącznie w historii sięgali po to trofeum siedmiokrotnie). Niezłe wyniki reprezentacji są w dużej mierze skutkiem nowego spojrzenia samych Amerykanów na futbol. Profesjonalna liga piłkarska (MLS) powstała w USA dopiero w 1996 roku. Od czasu kiedy Stany Zjednoczone były gospodarzami światowego championatu (w 1994), znacznie wzrosło zainteresowanie piłką nożną wśród kibiców i sponsorów. Dziś rozgrywki MLS przyciągają na stadiony nie mniej fanów niż mecze baseballu, czy koszykówki, a amerykańskie kluby należą do najlepiej zarządzanych na świecie, piłkarze zaś grają w najsilniejszych zespołach Europy – ostatnio Stany Zjednoczone mogą pochwalić się cenionymi bramkarzami: Tony Meola, Brad Friedel z Blackburn Rovers, najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2002-03, Tim Howard (najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2003-04) czy Kasey Keller (piłkarz roku 2005 w USA).

Od 1998 do 2006 roku szkoleniowcem kadry był Bruce Arena. Jest to jeden z najdłuższych stażów trenerskich w drużynach narodowych. Na tym stanowisku zastąpił go Bob Bradley, który prowadził drużynę do 2011 roku. Po nim kadrę do 2016 roku prowadził Jürgen Klinsmann. Po jego rezygnacji ze stanowiska, posadę trenera przejął ponownie Bruce Arena. Do listopada 2018 kadrę USA tymczasowo prowadził Dave Sarachan.

Znacznie większe sukcesy ma na swoim koncie żeńska reprezentacja USA. Amerykanki należą do najlepszych na świecie – dwukrotnie zdobywały złoto na Igrzyskach Olimpijskich (1996 i 2004) oraz tyle samo razy triumfowały w mistrzostwach świata (1991 i 2004).

W roku 2009 reprezentacja zdobyła drugie miejsce w Pucharze Konfederacji w finale przegrywając z Brazylią 2-3, oraz trzecie w pierwszej edycji Pucharu Konfederacji (wtedy pod nazwą Puchar Króla Fahda) 1992 po zwycięstwie z Wybrzeżem Kości Słoniowej 5:2. Edycję 2003 tego turnieju zakończyła na fazie grupowej.

Czterokrotnie brała również udział w Copa America. W rozgrywkach o Puchar Ameryki Południowej dwukrotnie była czwarta (1995, oraz 2016 – jako gospodarz). Edycje 1993 i 2007 zakończyła na fazie grupowej.

Reprezentacja USA zajmuje obecnie 16. miejsce w rankingu FIFA oraz 2. miejsce w Federacji CONCACAF.

Historia występów w MŚ Udział w Mistrzostwach Świata 1990 Turniej we Włoszech USA zakończyło na fazie grupowej. Po przegraniu wszystkich trzech spotkań (kolejno z Czechosłowacją 1:5, gospodarzem mistrzostw Włochami 0:1 oraz Austrią 1:2) z zerowym dorobkiem punktowym zajęła ostatnie miejsce w grupie i odpadła z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 1994 Reprezentacja USA była gospodarzem mistrzostw świata rozgrywanych w 1994 roku. Grała w nich w grupie A razem z Rumunią, Szwajcarią, oraz Kolumbią. Po zwycięstwie w meczu z Kolumbią 2:1, remisie 1:1 ze Szwajcarią i porażce z Rumunią 0:1 zajęła ostatecznie trzecie miejsce w grupie i z dorobkiem czterech punktów awansowała do 1/8 finału. W tej fazie rozgrywek trafiła na reprezentację Brazylii z którą przegrała 0:1 i odpadła z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 1998 Na mistrzostwach we Francji Stany Zjednoczone trafiły do grupy F razem z Niemcami, Jugosławią i Iranem. Po przegraniu wszystkich trzech meczów (odpowiednio z Niemcami 0:2 oraz Iranem 1:2 i Jugosławią 0:1) z zerowym dorobkiem punktowym zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 2002 Koreańsko-japoński czempionat reprezentacja USA rozpoczęła od zwycięstwa z Portugalią 3:2. Późniejszy remis 1:1 ze współgospodarzem mistrzostw Koreą Południową, oraz porażka z Polską 1:3 sprawiły, iż ostatecznie zajęła ona drugie miejsce w grupie D z czterema punktami na koncie i awansowała do 1/8 finału. W tej fazie turnieju spotkali się z reprezentacją Meksyku z którą wygrali 2:0, awansując tym samym do ćwierćfinału. Tam trafili na reprezentację Niemiec, z którymi przegrali 0:1 i odpadli z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 2006 Niemiecki mundial piłkarze amerykańscy zakończyli na fazie grupowej. Po remisie 1:1 z Włochami i dwóch porażkach (z Czechami 0:3 i Ghaną 1:2) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie E i odpadli z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 2010 Amerykanie grali w tych mistrzostwach w grupie C razem z Anglią, Słowenią i Algierią. Po jednym zwycięstwie (z Algierią 1:0) i dwóch remisach (z Anglią 1:1 i Słowenią 2:2) z pięcioma punktami na koncie awansowali z pierwszego miejsca w grupie do 1/8 finału. W tej fazie spotkali się z reprezentacją Ghany, z którą przegrali po dogrywce 1:2 i odpadli z turnieju.

Udział w Mistrzostwach Świata 2014 Reprezentacja Stanów Zjednoczonych awansowała do 1/8 finału, zajmując drugie miejsce w grupie. Przegrywając z Belgią (1:2) zakończyła swój udział na Mistrzostwach Świata w Brazylii.

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018 USA zaczęło od porażki u siebie z Meksykiem (1:2). Po tej porażce przyszła druga, jeszcze poważniejsza z Kostaryką (0:4). Po tych dwóch porażkach trener reprezentacji Jürgen Klinsmann zrezygnował z prowadzenia drużyny narodowej. Ekipę amerykańską przejął więc Bruce Arena co w dalszych meczach w 2017 roku wyraźnie dało efekty. Stany Zjednoczone wygrały z Hondurasem 6:0, zremisowały z Panamą 1:1, wygrały z Trynidadem i Tobago 2:0 oraz zremisowały z Meksykiem 1:1. We wrześniu 2017 roku wyniki te znowu zaczęły się pogarszać i drużyna z USA przegrała z Kostaryką 0:2 oraz zremisowała ze znacznie gorszym potencjalnie Hondurasem 1:1 (jedyny gol dla Amerykanów padł dopiero w 89. minucie). Tym samym szanse zakwalifikowania się do turnieju spadły (USA zajmowały czwarte miejsce, Honduras piąte z tą samą liczbą punktów). W kolejnym meczu eliminacyjnym Amerykanie pewnie pokonali Panamę 4:0. Ostatnie spotkanie kwalifikacyjne zakończyło się porażką Stanów Zjednoczonych (1:2 z Trynidadem i Tobago), co ostatecznie przekreśliło szanse awansu USA na mundial. Z tabeli awansowały trzy najlepsze zespoły z sześciu rywalizujących ze sobą w piątej rundzie eliminacji CONCACAF (Meksyk, Kostaryka, Panama). Czwarty Honduras awansował do barażu interkontynentalnego.

Udział w międzynarodowych turniejach

Mistrzostwa świata Udział w mistrzostwach świataRokKwalifikacjeWynik 1930 – III miejsceW 1930 roku nie odbył się oficjalny mecz o trzecie miejsce. Stany Zjednoczone oraz Jugosławia przegrały swoje mecze w półfinałach. FIFA, na podstawie ogólnych wyników obu tych drużyn podczas turnieju, uznaje teraz reprezentację USA za zdobywcę trzeciego miejsca, a Jugosławię za zdobywcę czwartego miejsca w tych rozgrywkach. 1934 Awans Faza grupowa 1938 Wycofała się z kwalifikacji 1950 Awans Faza grupowa 1954 Nie zakwalifikowała się 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 Awans Faza grupowa 1994 Gospodarz 1/8 finału 1998 Awans Faza grupowa 2002 Awans Ćwierćfinał 2006 Awans Faza grupowa 2010 Awans 1/8 finału 2014 Awans 1/8 finału 2018 Nie zakwalifikowała się 2022 Awans 1/8 finału 2026 Gospodarz 1/8 finału

Złoty Puchar CONCACAF 1991 – Mistrzostwo 1993 – II Miejsce 1996 – III Miejsce 1998 – II Miejsce 2000 – Ćwierćfinał 2002 – Mistrzostwo 2003 – III Miejsce 2005 – Mistrzostwo 2007 – Mistrzostwo 2009 – II Miejsce 2011 – II Miejsce 2013 – Mistrzostwo 2015 – IV Miejsce 2017 – Mistrzostwo 2019 – II miejsce 2021 – Mistrzostwo 2023 – III miejsce 2025 – II miejsce

Copa América 1916–1991 – Nie brała udziału 1993 – Faza grupowa 1995 – IV miejsce 1997–2004 – Nie brała udziału 2007 – Faza grupowa 2011–2015 – Nie brała udziału 2016 – IV miejsce 2019 – Nie brała udziału 2021 – Nie brała udziału

Obecny skład

23 osobowa kadra na mecze towarzyskie przeciwko Walii i Panamy, które odbyły się odpowiednio 12 i 16 listopada 2020. Występy i gole aktualne na 17 listopada 2020.

NrImię inazwiskoDataurodzeniaWystępyGoleKlubBramkarze1 Zack Steffen 2 kwietnia 1995 19 0 Manchester City22 Ethan Horvath 9 czerwca 1995 4 0 Club Brugge24 Chituru Odunze 14 października 2002 0 0 Leicester CityObrońcy2 Sergiño Dest 3 listopada 2000 5 0 FC Barcelona3 Matt Miazga 19 lipca 1995 20 1 Chelsea5 Antonee Robinson 8 sierpnia 1997 8 0 Fulham6 John Brooks 28 stycznia 1993 39 3 VfL Wolfsburg13 Tim Ream 5 października 1987 41 1 Fulham15 Chris Richards 28 marca 2000 1 0 Bayern Monachium20 Reggie Cannon 11 czerwca 1998 13 0 BoavistaPomocnicy4 Tyler Adams 14 lutego 1999 12 1 RB Leipzig7 Giovanni Reyna 13 listopada 2002 2 1 Borussia Dortmund8 Weston McKennie 28 sierpnia 1998 21 6 Juventus12 Richard Ledezma 6 września 2000 1 0 PSV14 Owen Otasowie 6 stycznia 2001 1 0 Wolverhampton Wanderers16 Johnny Cardoso 20 września 2001 2 0 Internacional17 Sebastian Lletget 3 września 1992 16 3 Los Angeles Galaxy18 Yunus Musah 29 listopada 2002 2 0 ValenciaNapastnicy9 Nicholas Gioacchini 25 lipca 2000 2 2 Caen11 Konrad de la Fuente 16 lipca 2001 1 0 Olympique Marsylia19 Sebastian Soto 28 lipca 2000 1 2 Telstar21 Ulysses Llanez 2 kwietnia 2001 3 1 Hannoverscher23 Timothy Weah 22 lutego 2000 10 1 Lille

Rekordziści

Występy # Zawodnik Pozycja Lata Występy1. PO1992–20041642. NA2000–20141573. PO2006–1514. NA2004–20171415. OB1988–20031346. OB1988–20001277. PO2001–20171268. BR2002–20171219. NA2007–201911510. PO1994–2006112 11. OB2001–2012 110 PO1984–199813. NA1990–200010614. BR1990–200710215. PO1990–2004101 Stan na 6 lipca 2026.Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Gole # Zawodnik Pozycja Lata Gole 1. NA2004–2017 57 NA2000–20143. NA2007–2019424. NA1990–2000345. NA2016–336. NA1993–2006307. NA1992–200224 228. NA1985–1993219. Eddie Johnson NA2004–201419 10. PO2001–2017 17 PO1990–2004 PO2006–201913. PO1992–20041514. OB2001–201214 15. OB1988–2000 13 Hugo Pérez PO1984–1994 NA2013–2018 Stan na 6 lipca 2026.Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Selekcjonerzy