– najbardziej wysunięta na północ wyspa prefektury Okinawa. Składa się z pięciu jednostek administracyjnych: Dana, Maedomari, Gakiya, Shimajiri, Noho.
Powierzchnia: 21,7 km², populacja (w lipcu 2009 r.): 1405.
Wyspa Iheya położona jest około 32 km na północny zachód od przylądka Hedo (Hedo-misaki) na głównej wyspie Okinawy i jest najdalej wysuniętą na północ, zamieszkaną wyspą prefektury Okinawa. Wyspa oddalona jest od stolicy Okinawy, Naha, o 117 km.
Z portu Unten (Unten-kō) w wiosce Nakijin odpływa codziennie prom „Iheya Ferry”, łączący Okinawę z wyspą. W najbliższej okolicy wyspy Iheya znajduje się wyspa Izena (odległość ok. 5 km) oraz niezamieszkane: Gushikawa, Shimanoshita, Yanaha, Urugami. Tych siedem wysp nazywanych jest nana-banare, czyli siedem odizolowanych wysp. Pod względem geograficznym i przyrodniczym są one bardzo podobne. Również administracyjnie traktowane były jako jeden region przez wiele lat. Dopiero 1 lipca 1939 r. Iheya i Izena zostały rozdzielone.
Iheya rozciąga się z północy na południe między równoleżnikami 27°05’N a 26°59’N, wzdłuż południka 127°58’, osiągając średnią szerokość 2 kilometrów. Odległość między północnym przylądkiem Dana a południowym Yone wynosi około 18 km. W najwęższym miejscu wyspa ma zaledwie 2,8 km.
Na wyspie znajdują się następujące wioski (wymieniając je w kierunku z północy na południe): Dana, Maedomari (w 1909 r. Maedomari oddzieliło się od Dany), Gakiya, Shimajiri oraz Noho. Geograficznie Noho jest oddzielną wyspą, jednak administracyjnie należy do Iheya. Przez długi czas jedynym połączeniem między wyspą a Noho był bród. Aby ułatwić mieszkańcom komunikację, w 1979 r. wybudowano most łączący te wyspy na stałe.
80% powierzchni wyspy pokrywają góry ciągnące się pasmami dwustumetrowych wzniesień, z najwyższymi szczytami: Kayō 294 m n.p.m., Kushi-dake 231 m n.p.m., Mae-dake 178 m n.p.m., Koshi-dake 227 m n.p.m., Aha-dake 212 m n.p.m., Tan’na-dake 177,5 m n.p.m. Natomiast na pozostałym obszarze, od Maedomari do Dany, rozpościerają się równiny i pola ryżowe. Na Ryūkyū prawie nie ma wysp górzystych, dlatego Iheya jest pod tym względem wyjątkowa.
Na wyspie panuje morski klimat podzwrotnikowy, ze średnią roczną temperaturą 21,6 °C (średnia najniższa temperatura: 14,2 °C, średnia najwyższa temperatura: 31,5 °C) i ponad dwoma tysiącami godzin słońca rocznie. Pora deszczowa panuje od maja do czerwca, a tajfuny przychodzą 3–5 razy do roku między sierpniem a wrześniem. Roczna ilość opadów wynosi 1822,9 mm.
Wybrzeże północno-zachodnie wyspy ulega ciągłym procesom erozji przez pływy morskie, a z powodu niesprzyjającej pogody – częstych tajfunów – jest niezamieszkane. Cała ludność zamieszkuje południową część wyspy, gdzie rozciągają się piaszczyste plaże i rośnie rafa koralowa. Mimo iż największe zagęszczenie mieszkańców jest w Gakiya, to ze względu na korzystną linię brzegową port i Urząd Miejski wybudowano w Maedomari. Całkowita powierzchnia wyspy Iheya to 21,7 km² (w tym Noho 1,06 km²), a długość linii brzegowej to 39,03 km (w tym Noho 4,8 km). Na wyspie nie ma cieków wody na tyle dużych, by oznaczyć je na mapie, ale wyróżnia się rzeki: Dana i Gakiya. Oprócz nich spotkać można wiele źródeł i strumieni słodkiej wody.
Symbolami wyspy są: ryba ishimībai z rodziny strzępielowatych, palma kuba (liwistona chińska, Livistona chinensis) i kwiat rododendron. Wyspa zwana jest przez mieszkańców Terushino, od archaizmu oznaczającego „słońce” lub „boginię słońca”
Co roku na wyspie Iheya odbywa się Moonlight Marathon.
Przypisy
Bibliografia Jedlińska, Monika, Małe izolowane społeczności wyspiarskie Iheyajima, Okinawa Poznań 2009.
Linki zewnętrzne 伊平屋村 (wieś Iheya) Iheya Island / Izena Island
Kategoria:Wyspy Riukiu