Umowy Bancrofta () – umowy regulujące sprawy podwójnego obywatelstwa, które nazwę swoją zyskały od nazwiska amerykańskiego przedstawiciela dyplomatycznego w Berlinie George'a Bancrofta. Pierwsza z takich umów zawarta została między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Związkiem Północnoniemieckim w 1868 r. z inicjatywy Bancrofta. Obywatele jednej strony, którzy przez 5 lat nieprzerwanie przebywali na terytorium drugiej strony i przez naturalizację stali się jej obywatelami, powinni być uważani i traktowani przez państwo, z którego wyemigrowali, jako obywatele drugiej strony.
Bibliografia Prawo międzynarodowe publiczne w pytaniach i odpowiedziach, Tomasz Kamiński, Katarzyna Myszona-Kostrzewa, pod redakcją Stefana Sawickiego, Warszawa 2009
Kategoria:Prawo w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Traktaty międzynarodowe Stanów Zjednoczonych Kategoria:Traktaty międzynarodowe Niemiec Kategoria:Wydarzenia 1868