Dydelf białouchy, dydelf południowy (Didelphis albiventris) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1840 szwedzki przyrodnik i paleontolog Peter Wilhelm Lund nadając mu nazwę Didelphis albiventris. Miejsce typowe to obszar niedaleko Lagoa Santa (), Minas Gerais, Brazylia. W oryginalnym opisie nie wspomniano o żadnych okazach typowych. Jednak wiadomo o okazie który został odłowiony przez Lunda (sygnatura ZMUC L4), który może być prawdopodobnie uznany za holotyp.
Didelphis albiventris tworzy grupę gatunkową wraz D. imperfecta i D. pernigra. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Didelphis: - di- ‘podwójny’, od δις dis ‘dwukrotny’, od δυο duo ‘dwa’; δελφύς delphys ‘łono, macica’. albiventris: ‘biały’; venter, ventris ‘brzuch’.
Zasięg występowania Dydelf białouchy występuje w północno-wschodniej, środkowej i południowej Brazylii, południowo-wschodniej Boliwii, Paragwaju, Urugwaju i Argentynie aż do prowincji Buenos Aires na wschodzie i ekoregionu Monte Desert na zachodzie.
Morfologia Długość ciała 30–44,2 cm, długość ogona 29–45 cm; masa ciała 0,5–2,5 kg; samce są większe i cięższe od samic. Futro czarne na niemal całej powierzchni ciała.
Środowisko życia Występuje w różnych środowiskach, od lasów tropikalnych po tereny górzyste.
Tryb życia Jest zwierzęciem w dużej mierze lub prawie wyłącznie aktywnym w nocy. Jest wszystkożerny. Dobrze się wspina. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dydelfowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1840 roku