Brochantyt – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego geologa i mineraloga André Brochanta de Villiers (1772-1840).
Właściwości Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, włoskowym. Rzadziej tabliczkowe, włókniste, ziarniste, pionowo prążkowane, drobne czy narosłe. Czasami tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach promienistych, masywnych, ziarnistych, skorupowych, nerkowatych, igiełkowych, włóknistych, rozetowych, zbitych, ziemistych, groniastych; także jako naskorupienia. Najładniejsze kryształy w postaci szczotek krystalicznych spotykane są w kawernach i szczelinach skalnych. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego. Charakteryzuje się nierównym lub rzadziej muszlowym przełamem. Posiada szklisty połysk, a na powierzchniach łupliwości – perłowy. Rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach.
Występowanie Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania złóż kruszców miedzi. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: azuryt, malachit, kupryt, tenoryt, linaryt, cerusyt, cyanotrichit, kwarc, atacamit, fehrit, langit, posnjakit, chryzokola.
Miejsce występowania Na świecie: Namibia, Algieria, Chile, USA – Nowy Meksyk, Arizona, Hiszpania, Niemcy, Rosja – Ural, Włochy, Rumunia, Grecja.
W Polsce: został znaleziony w Rudawach Janowickich (kopalnia rud miedzi w Miedziance).
Zastosowanie podrzędna, lokalna ruda miedzi (70,4% CuO), atrakcyjny i ceniony kamień kolekcjonerski, kamień ozdobny, bywa wykorzystywany w jubilerstwie.
Przypisy
Bibliografia J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005 A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993 W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
Linki zewnętrzne artykuł o brochantycie na stronie Webmineral.com artykuł o brochantycie na stronie Mindat.org
Kategoria:Kruszce i rudy Kategoria:Siarczany (minerały)