thumb|"Tocharowie", fresk z VI wieku thumb|Młoda Ujgurka z Turfanu w Chinach - łącząca antropologiczne cechy indoeuropejskie i azjatyckie (zmarszczka nakątna) Tocharowie ( Tócharoi, łac. Tochari) – w starożytności indoeuropejska grupa plemion, posługująca się językami tocharskimi.
Wspomniani przez pisarzy antycznych, m.in. przez Strabona i Pliniusza Starszego. Zajmowali się pasterstwem, uprawą roli, rzemiosłem i handlem. Trwają spory co do ich identyfikacji etnicznej – przez część badaczy identyfikowani są ze znanym z przekazów chińskich plemieniem Yuezhi. W drugiej połowie II wieku p.n.e. (ok. 130 roku p.n.e.) opanowali Baktrię, a w I wieku p.n.e. wspólnie z Kuszanami założyli w Azji Środkowej silne państwo, które przetrwało do IV–V wieku.
Języki tocharskie, należące do indoeuropejskiej grupy kentum, były używane na terenach wschodniego Kazachstanu i północno-zachodnich Chin (aż po Gobi) do VII w. n.e., kiedy zostały wyparte całkowicie przez język ujgurski. .
Zobacz też Piękność z Loulan
Kategoria:Starożytne ludy Kategoria:Ludy indoeuropejskie Kategoria:Ludy Azji Środkowej Kategoria:Sinciang Kategoria:Mniejszości etniczne w Chińskiej Republice Ludowej Kategoria:Etnografia Kazachstanu