Rozopol () – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Dąbrowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Na polach wsi na powierzchni 0,45 ha znajdują się fragmenty zniszczonych macew – pozostałości kirkutu.
Historia Miejscowość powstała na początku XIX w. jako kolonia niemiecka. W 1822 r. w miejscowości mieszkało osiem rodzin zajmujących się uprawą gospodarstw rolnych. W 1916 r. liczba mieszkańców Rozopola wynosiła 73. Mieszkańcy byli w większości wyznania ewangelickiego i należeli do parafii ewangelickiej w Przedczu. W styczniu 1945 r. na skutek działań wojennych ludność niemiecka zmuszona była do opuszczenia wsi. W okresie powojennym miejscowość ostatni potomkowie osadników niemieckich zostali wysiedleni.
W okresie powojennym wieś została zasiedlona przez ludność polską. Zachowała charakter rolniczy. W 2001 r. Rozopol zamieszkiwały 24 osoby.
Przypisy
Kategoria:Dąbrowice (gmina)