Julius Arigi (ur. 3 października 1895, zm. 1 sierpnia 1981) – austriacki lotnik – drugi co do liczby zwycięstw as myśliwski lotnictwa austro-węgierskiego z okresu I wojny światowej. Odniósł 32 zwycięstwa powietrzne.
Życiorys Urodził się w Děčínie w Austro-Węgrzech, w rodzinie Niemców sudeckich. W 1913 roku wstąpił do armii austro-węgierskiej, a w marcu 1914 roku przeniósł się do lotnictwa. Początkowo lotnictwo spełniało jedynie funkcje rozpoznawcze i bombowe, więc po ukończeniu kursu pilotażu 26 listopada 1914 roku, Arigi przydzielony został do eskadry Fliegerkompagnie 6 (w skrócie Flik 6), na froncie bałkańskim. Wykonywał w niej loty rozpoznawcze i bombowe na samolotach rozpoznawczych Lohner.
14 października 1915 roku na skutek awarii Arigi wylądował przymusowo na terenie Czarnogóry i trafił do niewoli. Wkrótce jednak wraz z 5 towarzyszami podjął brawurową ucieczkę z więzienia w Podgoricy, w trakcie której do linii austriackich dotarli samochodem skradzionym z królewskiego garażu.
22 sierpnia 1916 roku, podczas walk powietrznych nad rzeką Shkumbin w Albanii, lecący z Arigim samolotem rozpoznawczym Brandenburg C.I strzelec-obserwator Johann Lasi zestrzelił aż 5 samolotów – bombowców Farman (zestrzelenia zaliczane były na konto załogi). We wrześniu, Arigi z innym obserwatorem zestrzelił kolejne dwa samoloty. Jako wyróżniający się pilot, Arigi w lutym 1917 roku został przeniesiony do eskadry myśliwskiej Flik 41J. 24 kwietnia 1917 roku odniósł pierwsze samodzielne zwycięstwo na myśliwcu Brandenburg D.I, a w maju 4 dalsze.
Będąc już znanym asem, Arigi został przeniesiony do eskadry myśliwskiej Flik 55J, operującej na froncie włoskim, latającej na nowocześniejszych myśliwcach Oeffag D.III. Od września do grudnia 1917 roku zestrzelił w jej składzie 13 włoskich samolotów – większość z nich zespołowo w kluczu z dowódcą eskadry Josefem von Maier i Josefem Kissem, z którym się szczególnie zaprzyjaźnił. Większość ofiar były to samoloty rozpoznawcze SAML lub bombowce, niewiele było okazji do spotkania myśliwców wroga, niemniej jednak z uwagi na skuteczność, eskadra ta zaczęła być nazywana Kaiser Staffel (eskadra Cesarza).
Pod koniec stycznia, Arigi dopuścił się rękoczynów w stosunku do lekarza szpitala wojskowego, który nie chciał się zająć poważnie ranionym Josefem Kissem, gdyż nie był on oficerem. W konsekwencji, Arigi został „karnie” przeniesiony z powrotem na front na Bałkanach, do eskadry Flik 6, następnie Flik 1J. Eskadry te latały na nowych austriackich myśliwcach Aviatik D.I, które jednak okazały się niedopracowane konstrukcyjnie i ulegające awariom (na Aviatiku D.I poniósł śmierć Frank Linke-Crawford). Niemniej jednak, od kwietnia do sierpnia 1918 roku Arigi odniósł dalsze 7 zwycięstw, ostatnie 23 sierpnia nad brytyjskim bombowcem DH-4. Z ilością 32 zwycięstw powietrznych, Arigi był drugim co do skuteczności asem lotnictwa austro-węgierskiego (po Godwinie Brumowskim).
Był przy tym chyba najpopularniejszym lotnikiem austro-węgierskim, także na dworze cesarskim i najczęściej odznaczonym: zdobył 4 złote, 4 srebrne I klasy oraz dalsze 2 srebrne II klasy i 2 brązowe Medale WalecznościJohann Stolzer, Christian Steeb: Österreichs Orden vom Mittelalter bis zur Gegenwart. Graz 1996, s. 242., Krzyż Wojskowy Karola, bułgarski Order Waleczności. Mimo to nie był awansowany na oficera, nosząc pod koniec wojny stopień podoficerski Offiziersstellvertreter (podobnie jak Kiss).
W okresie międzywojennym Arigi zajmował się lotnictwem cywilnym. Był współzałożycielem wytwórni lotniczej Ikarus. Przez długi czas mieszkał w Czechosłowacji, przed II wojną światową przeniósł się do Wiednia. Po Anschlussie poparł rządy nazistów i został instruktorem pilotażu w niemieckim lotnictwie (Luftwaffe). Zmarł 1 sierpnia 1981 roku w Attersee am Attersee w Austrii w wieku 85 lat.
Przypisy
Bibliografia biografia (fr.). Julius Arigi na The Aerodorme – (ang.) lista zwycięstw
Kategoria:Asy myśliwskie Austro-Węgier Kategoria:Lotnicy I wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Niemcy sudeccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Děčínie