Ludwik Armand II de Bourbon-Conti, fr. Louis Armand II de Bourbon (ur. 10 listopada 1695 w Wersalu, zm. 4 maja 1727 w Paryżu) – książę de Conti od 1709 do swojej śmierci.
Urodził się jako starszy syn Franciszka Ludwika, księcia Conti i Marii Teresy de Burbon-Condé. Ochrzczony został 30 czerwca 1704 w kaplicy pałacu królewskiego w Wersalu, a jego rodzicami chrzestnymi byli: Ludwik XIV, król Francji i Maria z Modeny, królowa Anglii.
Przez Ludwika XIV, a następnie przez regenta Filipa Orleańskiego, był traktowany z wyrozumiałością. W czasie wojny o hiszpańską sukcesję służył w wojsku pod dowództwem marszałka Claude'a Villarsa, ale okazało się, że nie odziedziczył po swoim ojcu talentu wojskowego. W 1712 został jednak mianowany władcą Oranii, którą Ludwik XIV uznał za francuskie lenno. Ludwik Armand był wielkim zwolennikiem planów finansowych Johna Law'a, dzięki którym zarobił dużo pieniędzy. Zmarł w swojej posiadłości w Paryżu, 4 maja 1727. Przyczyną śmierci mogło być syfilis, na które książę zachorował w 1716.
W 1713 poślubił Ludwikę Elżbietę de Bourbon-Condé (1693–1775), córkę Ludwika III, księcia de Condé, i wnuczkę samego Ludwika XIV. Para miała razem pięcioro dzieci: Louis de Bourbon-Conti (1715–1717), Ludwik Franciszek (1717–1776), książę de Conti, Louis-Armand de Bourbon-Conti (1720–1722), Charles de Bourbon-Conti (1722–1730), Ludwika Henrietta (1726–1759), żona Ludwika Filipa, księcia Orleanu (1725–1785).
Kategoria:Ród Bourbon-Conti Kategoria:Urodzeni w 1696 Kategoria:Zmarli w 1727