Jeremy Webster „Fred” Frith (ur. 17 lutego 1949 w Heathfieldallmusic (Fred Frith > Overview) ) – współczesny angielski multiinstrumentalista, kompozytor i lider grup muzycznych, związany z awangardą brytyjską (Canterbury sound – brzmienie Canterbury; także Canterbury scene – Scena Canterbury) i amerykańską (New York Downtown Jazz Scene – nowojorska śródmiejska scena jazzowa).
Życiorys Fred Frith urodził się 17 lutego 1949 w Heathfield w Wielkiej Brytanii. Jego braćmi są (socjolog muzyki) i Chris Frith (neuropsycholog). Od 5. roku życia uczył się grać na skrzypcach, ale w wieku 13 lat rozpoczął także naukę gry na gitarze. Jego pierwszym zespołem była szkolna grupa The Chaperones wykonująca utwory takich grup jak The Shadows i The Beatles. Jednak usłyszenie muzyków bluesowych (m.in. Alexisa Kornera) całkowicie zmieniło jego nastawienie do muzyki i podejście do gry na gitarze. The Chaperones stali się zespołem bluesowym. Równocześnie interesował się także muzyką etniczną z całego świata.
W 1968 Frith rozpoczął studia na uniwersytecie w Cambridge, gdzie poszerzył swoje horyzonty muzyczne zapoznając się z ideami Johna Cage'a i Franka Zappy. Z zaprzyjaźnionym studentem Timem Hodgkinsonem, grającym na instrumentach klawiszowych i dętych, założył w 1968 zespół Roger Bacon, który grał w stylu 'dada blues'. W październiku 1968 zmienili nazwę na Henry Cow. Zespół ten stał się główną grupą ówczesnej awangardy bryjskiej i przetrwał do 1978 z dorobkiem 6 oficjalnych albumów.
W 1974 Frith wydał swój pierwszy solowy album Guitar Solos zawierający 8 całkowicie improwizowanych utworów wykonywanych na specjalnie przerobionych gitarach 'na żywo', bez żadnych późniejszych ingerencji technicznych w nagrania.
Po zakończeniu działalności Henry Cow, trzech muzyków tego zespołu (Fred Frith, Dagmar Krause i Chris Cutler) założyli grupę Art Bears, która po wydaniu trzech znakomitych płyt zakończyła działalność w 1981.
W 1980 ukazał się drugi solowy album Fritha Gravity. Został on nagrany ze szwedzką grupą Samla Mammas Manna (członkiem organizacji założonej przez muzyków Henry Cow – Rock in Opposition – RIO) i amerykańską grupą The Muffins. Album ten wykazał odejście Fritha od ścisłych intelektualnych struktur i orkiestracji Henry Cow i Art Bears w stronę muzyki swobodniejszej, związanej z folkiem a nawet muzyką taneczną.
W 1979 Frith przeprowadził się do Nowego Jorku i stał się współzałożycielem ruchu awangardowych muzyków znanego pod nazwą New York Downtown Jazz Scene. Brał udział w niezliczonych projektach muzycznych grając i nagrywając z takimi muzykami jak Tom Cora (zm. 9. 4. 1998), Henry Kaiser, Zeena Parkins, Eugene Chadbourne, Ikue Mori, John Zorn, Rene Lussier i grupami muzycznymi: Material (1980), Massacre (1981), Skeleton Crew (1982), Duck & Cover (1983-4), Curlew (1983), Frith & Lussier (1986), French, Frith, Kaiser, Thompson (1987-1990), State of War (1989), Keep the Dog (1989-1992), Naked City (1989-1993), Death Ambient (1998), Maybe Monday (1998), Jad Fair i innymi. Niektóre z tych projektów kontynuowane są do dziś (np. trio Massacre).
W latach 90. Frith zaczął pisać muzykę taneczną, filmową i teatralną oraz kontynuował wydawanie swoich solowych albumów. Skomponował także wiele utworów dla innych wykonawców zarówno indywidualnych jak i grup muzycznych. Nie stracił kontaktu ze swoimi przyjaciółmi z Henry Cow: Chrisem Cutlerem, Timem Hodgkinsonem i Lindsay Cooper, z którymi zrealizował wiele projektów. W grudniu 2006 r. wystąpili nawet jako trio w klubie The Stone w Nowym Jorku.
Po dwuletnim pobycie w Niemczech (żona Fritha fotografik Heike Liss jest Niemką) i we Francji (wykładał kompozycję w L'Ecole Nationale de Musique w Villeurbanne) osiedlił się w 1997 w Kalifornii. Jest profesorem kompozycji w Mills College w Oakland w Kalifornii.
Dłuższe kompozycje 1989 Quartets – na cztery elektryczne gitary 1990 Helter Skelter – na dwa soprany, kontralt i duży zespół (elektryczny) 1990 Eleventh Hour – na 6 gitar i dwu muzyków 1991 Quartets – (dla Ivy Bittowej) Kwartet strunowy nr 1 1992 Stone, Brick, Glass, Wood, Wire 1993 Freedom in Fragments – suita w 23 częściach na kwartet saksofonowy 1993 The Previous Evening – poświęcony Johnowi Cage'owi na 4 klarnety, taśmy, bas, kroki, elektryczne gitary, wirujące przedmioty i głos 1994 Pacifica – medytacja na 21 muzyków do tekstu Pabla Nerudy 1996 Impur – na 100 muzyków, duży budynek i ruchomą publiczność 1998 Traffic Continues: Gusto – na duży zespół z improwizującymi solistami 2001 Landing for Choir – na pieśniarza flamenco, wiolonczelę, saksofon i sample 2002 Eleventh Hour – na kwartet strunowy i elektryczną gitarę 2003 The Happy End Problem – na flet, fagot, guzheng, perkusję, skrzypce i elektronikę 2003 The Right Angel – na orkiestrę i elektryczną gitarę 2006 Snakes and Ladders – na klarnet, gitarę elektryczną, fortepian, perkusję, wiolonczelę i kontrabas
Dyskografia Szczegółowa dyskografia Freda Fritha (FF) zawiera ponad 500 albumów. Poniżej płyty firmowane przez Freda Fritha lub przez Freda Fritha i współautorów/współwykonawców na tych samych prawach.
thumb|Fred Frith, 1 czerwca 1998, Moers Jazz Festival 1. Guitar Solos. 1974 FF 2. With Friends Like This. 1979 FF, Henry Kaiser 3. Gravity.1980 FF 4. Speechless. 1981 FF 5. Live in Japan. 1982 FF (podwójny) 6. Live at Loft Shinjuku Tokyo, Japan, 23 July 1981. 1982? FF & Totsuzen Danball 7. Cheap at Half the Price. 1982 FF 8. Live in Prague & Washington. 1983 FF i Chris Cutler 9. French Gigs. 1983 Lol Coxill i FF 10. Who Need Enemies? 1983 FF, Henry Kaiser 11. Shams. 1987 FF, Rene Lussier 12. Live, Love, Larf & Love. 1987 French, Frith, Kaiser, Thompson 13. With Enemies Like This, Who Needs Friends? 1987 FF, Henry Kaiser 14. The Technology of Tears. 1988 FF 15. The Top of His Head. 1989 FF 16. Invisible Means. 1990 French, Frith, Kaiser, Thompson 17. Step Across the Border. 1990 FF (muzyka filmowa) 18. Live in Moscow, Prague & Washington. 1990 FF, Chris Cutler 19. Gravity. 1991 FF (wznowienie ale z nowymi utworami) 20. Live Improvisations. 1992 FF, Tim Hodgkinson 21. Helter Skelter. 1993 FF, François-Michel Pesenti 22. Quartets. 1994 FF 23. Subsonic 1. Sounds of Distant Episode. 1994 FF, Marc Ribot 24. The Art of Memory. 1995 John Zorn, FF 25. Live in Throndheim, Berlin, Limoges. 1994 Chris Cutler, FF 26. Middle of the Moments. 1995 FF 27. Death Ambient. 1995 Kato Hideki, Ikue Mori, FF 28. Allies – Music for Dance, Vol. 2. 1996 FF 29. Eye to Ear. 1997 FF 30. Ayaya Moses. 1997 FF, Guitar Quartet 31. En Public Aux Laboratoires D'Aubervilliers. 1997 FF, Jean-Pierre Drouet 32. Reel. 1997 FF, Noel Akchote 33. The Previous Evening. 1997 FF 34. Etymology. 1997 FF, Tom Cora 35. Meridiem. 1998 Percy Howard, Charles Hayward, FF, Bill Laswell 36. Pacifica. 1998 FF (ale nie gra na tej płycie) 37. Friends & Enemies. 1999 FF, Henry Kaiser (tym razem wszystkie trzy albumy, ale z dodatkiem nowych utworów) 38. Stone, Brick, Glass, Wood, Wire (Graphic Scores 1986-1996). 1999 FF 39. Live. 1999 FF (z koncertu w Bydgoszczy, wydanie tylko promocyjne) 40. Traffic Continues. 2000 FF 41. 2 Gentlemen in Verona. 2000 Chris Cutler, FF 42. Later... 2000. Mark Dresser, FF, Ikue Mori 43. I Dream You Jumping. 2001 FF, Jean-Pierre Drouet, Louis Sclavis 44. Ars Longa Dens Brevis. 2001 FF, Toyozumi Yoshisaburo, Onnyk, John Zorn 45. Clearing. 2001 FF 46. Freedom in Fragments. 2002 FF 47. Accidental (Music for Dance, Vol. 3) 2002 FF 48. Whisperings. 2002 Michael Wintsch, FF, Franziska Baumann, Bernard Trontin 49. Dearness. 2002 FF, Anne Bourne, John Oswald 50. Prints-Snapshots, Postcards, Messages and Miniatures 1978-2001. 2002 FF 51. All Is Bright, But It Is Not Day. 2002 FF, Jean Derome, Pierre Tanguay, Myles Boisen 52. Dalaba Frith Glick Rieman Kihlstedt. 2003 Leslie Dalaba, FF, Eric Glick Rieman, Karla Kihlstedt 53. Keep the Dog. 2003 FF (tak nazwano także ten zespół) 54. Soshin. 2003 Derek Bailey, Antoine Berthiaume, FF 55. Rivers and Tides (Workin with Time). 2003 FF (muzyka do filmu) 56. Tempted to Smile. 2003 FF, Joelle Leandre, Jonathan Segel 57. Eye to Ear II. 2003 FF 58. What Leave Behind. 2004 Toychestra, FF 59. 50th Birthday Celebration Vol. 5. 2004 FF, John Zorn
Płyty, których Frith nie firmuje 60. The English Channel. 1979 Eugene Chadbourne & 2000 Statues 61. Commercial Album. 1980 The Residents 62. Rags. 1981 Lindsay Cooper 63. 185. 1981 The Muffins 64. Killing Time. 1981 Massacre 65. The Golden Palominos. 1983 The Golden Palominos 66. Stop Those Songs. 1983 V-Effect 67. Dynamite. 1984 Dr. Umezu Band 68. Learn to Talk. 1984 Skeleton Crew 69. David Moss Dense Band. 1985 David Moss Dense Band 70. North America. 1985 Curlew 71. The Country of Blinds. 1985 Skeleton Crew 72. Slope-Gradual Disappearance. 1987 Tenko 73. Against no Wall. 1987 Rebby Sharp 74. Der Man Im Fahrstuhl/The Man in the Elevator. 1988 Heiner Goebbels, Heiner Muller 75. Le Tresor De la Langue. 1989 Rene Lussier 76. Next to Nothing. 1989 Nicky Skopelitis 77. Saved. 1989 Swans 78. Naked City. 1990 John Zorn 79. Torture Garden. 1990 Naked City 80. In One Mouth and Out of the Other. 1990 Rebby Sharp 81. Dropera. 1991 Fred & Ferd (opera rockowa) 82. Improvised Music, New York 1981. 1991 Material 83. Stop Complaining/Sundown. 1991 Hans Reichel 84. Heretic, Jeux Des Dames Cruelles. 1992 Naked City 85. Grand Guignol. 1992 Naked City 86. Leng Tch'e. 1992 Naked City 87. Domestic Stories. 1992 Chris Cutler, Lutz Glandien 88. Radio. 1993 Naked City 89. Absinthe. 1993 Naked City 90. Orlando. 1993 David Mortion & Sally Potter (muzyka do filmu Sally Potter) 91. Looping Home Orchestra Live 1992-1993. 1993 Lars Hollmer 92. Live From Soundscape. 1994 Material 93. Cyberband. 1994 Richard Teitelbaum 94. Fear No Love. 1994 Bob Ostertag 95. Techno Mit Storungen. 1996 Jon Rose 96. Black Box. 1997 Naked City 97. Funny Valentine. 1998 Massacre 98. Upbeat. 1999 Guitar Quartet 99. A Mere Coincidence. 1999 The Science Group 100. Synaesthesia. 1999 Death Ambient 101. Saturn's Finger. 1999 Maybe Monday 102. Live in Bydgoszcz. 1999 Guitar Quartet (tylko promocyjne wydanie) 103. Xu Feng. 2000 John Zorn 104. Meltdown. 2001 Massacre 105. May I Now. 2001 Alvin Curran 106. St. Louis Blues. 2001 Aki Takase 107. Live Volume 1: Knitting Factory 1989. 2002 Naked City 108. That House We Lived In. 2003 Keep the Dog 109. Lonely Heart. 2007 Massacre
Wideografia A Bookshelf on Top of the Sky (John Zorn, 2004) Step Across the Border (1990, 2003) Middle of the Moment (1995, 2003)
Filmografia A Bookshelf on Top of the Sky: 12 Stories About John Zorn (2002, film dokumentalny, reżyseria: Claudia Heuermann)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Brytyjscy gitarzyści Kategoria:Brytyjscy multiinstrumentaliści Kategoria:Scena Canterbury Kategoria:Członkowie Henry Cow Kategoria:Urodzeni w 1949