Carlo Rossi (, ur. 29 grudnia 1775 w Neapolu, zm. w Sankt Petersburgu) – rosyjski architekt pochodzenia włoskiego.
Studiował we Włoszech, a do Sankt Petersburga przybył, współpracując z Vincenzo Brenną przy budowie Pałacu Michajłowskiego w Sankt Petersburgu. Był ostatnim wielkim przedstawicielem rosyjskiego klasycyzmu. Stolica imperium zawdzięcza mu najwspanialsze budowle czasów Aleksandra I. Według jego projektów wzniesiono m.in.:
Wielki Sztab Generalicji (1819-1828) Pałac Michajłowski (dziś Muzeum Rosyjskie; 1819-1825) Gmachy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz Oświecenia (1828-1834) Teatr Aleksandryjski (Teatr Dramatyczny im. Puszkina) (1827-1832) domy przy ul. Teatralnej i pl. Czernyszewskim pałace Senatu i Synodu (1829-1833).
Rossi zaprojektował także neogotycką cerkiew św. Katarzyny dla monasteru Wniebowstąpienia w Moskwie; obiekt ten został zburzony w 1929Вознесенский женский монастырь в Кремле..
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy architekci Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Urodzeni w 1775 Kategoria:Zmarli w 1849 Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu