thumb|Zarzecze, most Zarzeczny thumb|Tablica graniczna dzielnicy Zarzecze (lit. Užupis) – część Wilna, na Starym Mieście i Rossie, na prawym brzegu Wilejki, na wschód od Starego Miasta i na zachód od Belmontu.
We wschodniej części Zarzecza znajduje się cmentarz Bernardyński.
Od centralnej części starego miasta oddzielona rzeką Wilejką, z czym związana jest także jej nazwa. Zgodnie z aktualnym podziałem administracyjnym większa część Zarzecza wchodzi w skład Starego Miasta, zaś wschodnie peryferie w skład dzielnicy Rossa.
Znana była jako ulubione miejsce bohemy artystycznej i ludzi z marginesu społecznego. Zarzecze, czasami również nazywane jest wileńskim Montmartre.
W latach 1934–1936 na Zarzeczu mieszkali Konstanty Ildefons i Natalia Gałczyńscy, tam też urodziła się córka poety Kira Gałczyńska. Na Zarzeczu dzieciństwo spędził Bernard Ładysz.
Przy ul. Zarzecznej 24 znajduje się Dom Laskarysów, w którym mieszkał m.in. Ferdynand RuszczycWaldemar Wołkanowski, Michał Węsławski, biografia prezydenta Wilna w latach 1905-1916, Wydawnictwo Nowik Sp.j., Opole 2015, .
thumb|Konstytucja Republiki Zarzecza zapisana w języku angielskim Zarzecze słynie również z bycia mikronacją powstałą 1 kwietnia 1997 r. z inicjatywy lokalnych artystów, którzy wtedy ogłosili Republikę Zarzecza, która choć nie jest uznawana przez żaden rząd, posiada własnego prezydenta, walutę oraz konstytucję. Nieoficjalnym prezydentem oraz autorem „konstytucji” jest Roman Lileikis. Konstytucja Republiki Zarzecza została wyryta na murze na ulicy Paupio w 23 językach i stanowi jedną z atrakcji turystycznych dzielnicy.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Republiki Zarzecza
Kategoria:Stare Miasto (Wilno) Kategoria:Mikronacje Europy