Rodzina planetoidy Hilda – rodzina złożona z planetoid o półosi wielkiej o długości pomiędzy 3,7 a 4,2 au, ekscentryczności orbity większej niż 0,07 oraz o inklinacji poniżej 20°. Jest to dynamiczna rodzina obiektów, które znajdują się w rezonansie orbitalnym 3:2 z Jowiszem. Daje się w niej wyróżnić dwie rodziny planetoid w klasycznym znaczeniu, pochodzące z rozpadu ciała macierzystego: właściwą rodzinę planetoidy (153) Hilda oraz rodzinę planetoidy (1911) Schubart.
Obiekty z rodziny Hildy w swoich apheliach grupują się w pobliżu orbity Jowisza w jednym z trzech punktów: po przeciwnej stronie orbity niż planeta, albo 60° przed lub za Jowiszem, w pobliżu punktów libracyjnych L4 i L5. Ze względu na rezonans orbitalny w przeciągu trzech okrążeń Słońca każda planetoida z tej rodziny przechodzi przez te trzy punkty.
Nazwa obiektów pochodzi od planetoidy (153) Hilda odkrytej w 1875 przez Johanna Palisę. Analizy z maja 2011 roku, obejmujące 1023 planetoidy należące do tej rodziny, wykazały, że dominują w niej planetoidy typu D (ok. 67% obiektów o średnicy większej niż 30 km), następne pod względem liczebności są obiekty typu P i C (łącznie ok. 27%).
W czerwcu 2009 roku w atmosferę Jowisza uderzyła planetoida prawdopodobnie należąca do tej rodziny.
Przykładowe parametry orbit planetoid należących do rodziny Hildy (stan z lipca 2022):
Nazwa Średnica[km] Średnia odl.od Słońca[au] Inklinacjaorbity Mimośród Rok odkrycia (153) Hilda ~171 3,975 7,83° 0,140 1875 (190) Ismene ~159 3,992 6,18° 0,168 1878 (361) Bononia ~154 3,967 12,61° 0,211 1893
Zobacz też rodziny planetoid trojańczycy Przerwy Kirkwooda
Przypisy . last obs. used 2022-07-18. [dostęp 2022-08-15]. . last obs. used 2022-05-26. [dostęp 2022-08-15]. . last obs. used 2022-07-13. [dostęp 2022-08-15].