PJ Harvey, właśc. Polly Jean Harvey, MBE, ur. 9 października 1969 w Bridport, Dorset – brytyjska wokalistka rockowa, autorka tekstów, multiinstrumentalistka. PJ Harvey to także nazwa zespołu, który założyła w 1990 roku.
Życiorys Dzieciństwo i wczesna młodość Polly Jean Harvey wychowała się na owczej farmie w Yeovil w hrabstwie Somerset, . Ojciec oprócz prowadzenia farmy pracował jako kamieniarz, matka była artystką ().
Polly dzięki rodzicom od dziecka miała kontakt z muzyką bluesową, art-rockiem, jazzem. Artyści, których muzyka wywarła na nią największy wpływ w młodości, to m.in. John Lee Hooker, Howlin’ Wolf, Robert Johnson, Jimi Hendrix, Captain Beefheart and His Magic Band.
W wieku kilkunastu lat zaczęła się uczyć gry na saksofonie, skrzypcach, gitarze, perkusji, interesowała się także rzeźbiarstwem, studiując w Yeovil College. Wtedy też zaczęła pierwsze występy z lokalnymi zespołami: Bologna, The Polekats, The Stoned Weaklings. W wieku 17 lat poznała muzyka, który w znacznej mierze wyznaczył drogę jej muzycznego rozwoju – Johna Parisha. Parish zaangażował ją do swojego zespołu Automatic Dlamini, z którym nagrali dwie płyty: From a Diva to a Diver i Here Catch Shouted His Father. Po rozpadzie zespołu w 1990 roku, Polly wyjechała do Londynu, aby kontynuować studia rzeźbiarskie w Central Saint Martins College of Art & Design w Londynie. Wkrótce potem z byłymi muzykami Automatic Dlamini, Ianem Olliverem i Robertem Ellisem, założyła swój pierwszy zespół PJ Harvey.
Kariera Automatic Dlamini 1988–1991 W lipcu 1988 Harvey dołączyła do bristolskiego zespołu Automatic Dlamini. Grupa powstała w 1983 z inicjatywy Johna Parisha, którego Harvey poznała cztery lata wcześniej poprzez ich wspólnego znajomego Jeremiego Hogga. Skład zespołu często się zmieniał. Kilkukrotnie grali tam Rob Ellis i Ian Olliver – późniejsi członkowie PJ Harvey Trio. W początkach istnienia zespołu PJ Harvey dużo podróżowała grając na saksofonie, gitarze i śpiewając chórki, włączając w to koncerty w Zachodnich Niemczech, Hiszpanii i Polsce promujące debiutancki album studyjny „The D is for Drum” John Parish, 2013-04-08 [dostęp 2013-04-08]. Druga europejska trasa koncertowa miała miejsce w 1989 w czerwcu i lipcu. Po trasie zespół nagrał drugi album studyjny „Here Catch, Shouted His Father”. To jedyny materiał Automatic Dlamini współtworzony przez PJ Harvey, który pozostał nieopublikowany.
Kariera solowa W styczniu 1991 roku PJ opuściła zespół, by wraz z kolegami z Automatic Dlamini – Olliverem i Ellisem – utworzyć jej własny zespół. John Parish wielokrotnie pomagał PJ Harvey, również finansowo, podczas nagrywania jej albumów solowych oraz realizacji tras koncertowych. Jako duet Parish i Harvey nagrali wspólnie dwa albumy, gdzie Parish komponował muzykę, a Harvey pisała teksty. Dodatkowo, dziewczyną Parisha w późnych latach 80 była fotograf Maria Mochnacz, która została bliską przyjaciółką PJ. Mochnacz znacznie przyczyniła się do publicznego wizerunku PJ Harvey. Większość opracowań graficznych albumów i teledysków Harvey są jej dziełem.
W styczniu 1991 po odejściu z Automatic Dlamini Harvey utworzyła nowy, własny zespół: PJ Harvey Trio. W jego skład wchodziła ona sama (wokal i gitara), Ellis (perkusja i chórki) i Olliver (gitara basowa), który później jednak odszedł, by ponownie grać z Automatic Dlamini, a później utworzyć „Dub Liberators”. Został zastąpiony przez Stephena Vaughana.
Debiut PJ Harvey Trio miał miejsce w Sherborne's Antelope Hotel w kręgielni w kwietniu 1991. Harvey opisała to wydarzenie mówiąc: „Zaczęliśmy grać i przypuszczalnie było tam około 50 osób, a w trakcie pierwszej piosenki sala opustoszała. Zostało jakoś ze dwie osoby. Wtedy przyszła do nas kobieta, podeszła do perkusisty. Był to trzeci kawałek jaki graliśmy, i powiedziała „Czy nie widzicie, że nikomu się nie podobacie? Zapłacimy wam, możecie przestać grać, my i tak wam zapłacimy"”Linda Wertheimer (16 October 2004)"A Minimalist Effort From Rocker PJ Harvey : NPR"., data dostępu: 2013-04-08.
Zespół przeniósł się do Londynu w czerwcu 1991 kiedy Harvey złożyła podanie, by studiować rzeźbę w Central Saint Martins College of Art & Design. Była ciągle niezdecydowana jeśli chodzi o jej przyszłą karierę. W tym czasie, zespół nagrał zestaw demo, który został rozesłany do wytwórni płytowych. Niezależna wytwórnia Too Pure zgodziła się do wydania debiutanckiego singla „Dress” w październiku 1991 roku. „Dress” zdobył uznanie krytyki oraz został wybrany Singlem miesiąca w Melody Maker przez recenzenta Johna Peela. Tydzień po jego wydaniu, zespół nagrał sesję w radiu na żywo dla Peel na BBC Radio 1 grając „Oh,My Lover”, „Victory” i „Sheela-Na-Gig” oraz „Water”.
W lutym trio wypuściło drugi singiel „Sheela-Na-Gig”, który zdobył podobne uznanie, a w marcu 1992 Polly Harvey zadebiutowała z własnym zespołem, wydając longplay Dry w małej niezależnej wytwórni Too Pure. Dominowało na niej mocne, surowe granie – sama Harvey zagrała na gitarze i skrzypcach, na gitarze basowej zagrał Stephen Vaughan, który zastąpił w zespole Iana Ollivera, a na perkusji, bębnach i harmonii – Rob Ellis. Płyta ta pozwoliła zdobyć Harvey popularność w wielu kręgach. Album został wymieniony przez Kurta Cobaina z Nirvany jako jego szesnasty z kolei ulubiony album w wydanych po jego śmierci „Journals”. The Rolling Stones nazwał Harvey autorką tekstów roku i najlepszą nową wokalistką.
Następną płytą, utrzymaną w podobnym klimacie, była Rid of Me, nagrana dla większej wytwórni Island Records. Producentem tego albumu był sam Steve Albini. Za Rid of Me PJ Harvey zdobyła swoją pierwszą nominację do prestiżowej nagrody Mercury Prize (1993).
Jej późniejsza płyta studyjna To Bring You My Love odniosła już międzynarodowy sukces – została obsypana wieloma prestiżowymi nagrodami, była też ponownie nominowana do Mercury Prize (1995), a teledysk do singla "Down by the Water" został nominowany do MTV Video Music Award for Best Female Video (1995).
Na wydanej w 1998 roku płycie Is This Desire? przeważała muzyka elektroniczna. Harvey pytana często w wywiadach o album, z którego jest najbardziej dumna, wskazuje właśnie na Is This Desire?.
Największy sukces komercyjny odniosła wydana w 2000 roku płyta Stories from the City, Stories from the Sea, na której umieszczono utwór wykonany z wokalistą grupy Radiohead Thomem Yorke’em. 11 września 2001 PJ Harvey za ten album otrzymała po raz pierwszy Mercury Prize. W 2004 roku światło dzienne ujrzał następny album brytyjskiej artystki, zatytułowany Uh Huh, Her. Album został wyprodukowany w całości przez samą PJ Harvey i przyniósł powrót do surowszej estetyki grania, znanej fanom z pierwszych płyt.
Kolejny album, wydany we wrześniu 2007 roku White Chalk, przyniósł radykalną zmianę stylistyki. Wszystkie utwory na płycie zostały skomponowane na pianinie. Płytę promuje singel "When Under Ether".
6 września 2011 po raz drugi zdobyła Mercury Prize – tym razem za album Let England Shake.
Współpracowała m.in. z Johnem Parishem, z którym nagrała płyty Dance Hall at Louse Point i A Woman a Man Walked By, z Trickym na jego solowej płycie Angels with Dirty Faces, Nickiem Cave’em i członkami zespołu The Violent Femmes oraz Joshem Homme’em z zespołu Queens of the Stone Age przy jego autorskim projekcie Desert Sessions. Współpracowała także z Marianne Faithfull na Before the Poison oraz na płycie Marka Lanegana Bubblegum (2004).
Tematem większości jej piosenek są relacje pomiędzy kochankami. Płyta "Let England Shake" dotyka tematów związanych z wojną.
Piosenkarka znana jest z licznych eksperymentów muzycznych oraz manipulowania własnym wizerunkiem artystycznym.
21 maja 2008 roku w warszawskiej Sali Kongresowej zagrała koncert w ramach tournée promującego album White Chalk.
Dyskografia Albumy solowe RokTytułPozycja na liścieCertyfikatUSAFRAAUTNLDUKDEUBELPOL1992Dry Data: 30 marca 1992 Wydawca: Too Pure – 149 – – 11 – – — UK: srebrna płyta1993Rid of Me Data: 4 maja 1993 Wydawca: Island Records 158 – – – 3 – – — UK: srebrna płyta1995To Bring You My Love Data: 27 lutego 1995 Wydawca: Island Records 40 – – 69 12 47 5 — UK: srebrna płyta1998Is This Desire? Data: 28 września 1998 Wydawca: Island Records 54 9 – 74 17 57 8 —2000Stories from the City, Stories from the Sea Data: 23 października 2000 Wydawca: Island Records 42 7 43 42 23 54 35 — UK: platynowa płyta2004Uh Huh, Her Data: 31 maja 2004 Wydawca: Island Records 29 10 33 23 12 36 16 — UK: srebrna płyta2007White Chalk Data: 24 września 2007 Wydawca: Island Records 65 10 66 34 11 54 12 — UK: srebrna płyta2011Let England Shake Data: 11 lutego 2011 Wydawca: Island Records 32 6 15 14 8 20 4 30 UK: złota płyta 2016 The Hope Six Demolition Project Data: 15 kwietnia 2016 Wydawca: Island Records 63 5 8 4 1 11 – 13 2023 I Inside the Old Year Dying Data: 7 lipca 2023 Wydawca: Partisan - PTKF "—" pozycja nie była notowana.
Współpraca RokTytułPozycja na liścieUSAFRAAUTNLDUKDEUBELPOL1996Dance Hall at Louse Point (oraz John Parish) Data: 23 września 1996 Wydawca: Island Records – – – – 46 – – —2009A Woman a Man Walked By (oraz John Parish) Data: 27 marca 2009 Wydawca: Island Records 80 13 55 46 25 62 11 50"—" pozycja nie była notowana.
Ścieżki dźwiękowe Tytuł Szczegóły All About Eve Data: 12 kwietnia 2019 Wydawca: Invada, Lakeshore Format: CD, LP, digital download Bad Sisters (Original Series Soundtrack) Data: 14 października 2022 Wydawca: ABC Signature Format: Digital download
Kompilacje RokTytułPozycja na liścieUKBEL19934-Track Demos Data: 19 października 1993 Wydawca: Island Records 19 —2004iTunes Originals – PJ Harvey Data: 25 października 2004 Wydawca: Island Records – —2006The Peel Sessions Data: 23 października 2006 Wydawca: Island Records – 46"—" pozycja nie była notowana.
Single RokTytułPozycja na liścieAlbumUKFRA1991"Dress" – —Dry1992"Sheela-Na-Gig" 69 —1993"50Ft Queenie" 27 —Rid of Me"Man Size" 42 —1995"Down by the Water" 38 —To Bring You My Love"C'Mon Billy" 29 —"Send His Love to Me" 34 —1996"That Was My Veil" (oraz John Parish) 75 —Dance Hall at Louse Point1998"A Perfect Day Elise" 25 70Is This Desire?1999"The Wind" 29 —2000"Good Fortune" 41 100Stories from the City, Stories from the Sea2001"A Place Called Home" 43 —"This Is Love" 41 —2004"The Letter" 28 73Uh Huh Her"You Come Through" 41 —"Shame" 45 —2007"When Under Ether" – —White Chalk"The Piano" – —2008"The Devil" – —2009"Black Hearted Love" (oraz John Parish) – —A Woman a Man Walked By2011"The Words That Maketh Murder" – —Let England Shake"The Glorious Land" – —2012"Written on the Forehead" – —"—" pozycja nie była notowana.
Wideografia Rok Tytuł1994Reeling with PJ Harvey (VHS) Data: 1 kwietnia 1994 Wydawca: PolyGram1998On Tour: Please Leave Quietly (DVD) Data: 1 maja 2006 Wydawca: Universal Island2011Let England Shake: 12 Short Films by Seamus Murphy (DVD) Data: 12 grudnia 2011 Wydawca: Vagrant Records
Przypisy
Linki zewnętrzne www.pjharvey.net – oficjalna strona piosenkarki
Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Brytyjscy keyboardziści Kategoria:Brytyjscy saksofoniści Kategoria:Brytyjscy gitarzyści Kategoria:Brytyjscy gitarzyści akustyczni Kategoria:Brytyjskie wokalistki folkowe Kategoria:Brytyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Laureaci Ivor Novello Awards