mały|prawo|Ludwig van Beethoven w halsztuku Halsztuk (daw. halsztuch od niem. Halstuch) – wyparta przez krawat trójkątna (według innego źródła prostokątna lub kwadratowa) chusta noszona na szyi przez mężczyzn w XVIII i XIX wieku; biała lub kolorowa, często haftowana.
Halsztuk pojawił się we Francji w 1660 roku jako element wojskowego ubioru, w 1670 roku przeszedł do mody cywilnej. Służył do obwiązywania wysokiego kołnierzyka koszuli jako rodzaj długiego krawata układanego i wiązanego w różny sposób, zależnie od pory dnia i okolicznościAnna Sieradzka: Tysiąc lat ubiorów w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2003, s. 317, ..
Sposób noszenia chustki zmieniał się na przestrzeni lat. W XVIII wieku wiązana z przodu na wysokim kołnierzyku koszuli, lub zapinana na sprzączkę z tyłu i uzupełniana z przodu np. żabotem. W XIX wieku wiązano je z przodu na ozdobne węzły lub kokardy.
Halsztuk wyszedł z użycia około 1860 roku.
Zobacz też
apaszka
Przypisy Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, . Nowa encyklopedia PWN. T. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1989.
Kategoria:Ubrania męskie Kategoria:Historia wojskowości Kategoria:Elementy ubioru Kategoria:Umundurowanie wojskowe