Antonio Segni (ur. 2 lutego 1891 w Sassari, zm. 1 grudnia 1972 w Rzymie) – włoski prawnik i polityk, minister w różnych rządach, dwukrotny premier Włoch, prezydent tego kraju w latach 1962–1964, działacz i jeden z przywódców Chrześcijańskiej Demokracji, senator dożywotni. Ojciec Mariotta Segniego.
Życiorys Ukończył studia prawnicze, pracował jako nauczyciel akademicki. W latach 1920–1925 kierował katedrą postępowania cywilnego na Uniwersytecie w Perugii, następnie wykładał na uczelniach m.in. w Cagliari i Pawii. Od 1946 do 1951 zajmował stanowisko rektora Uniwersytetu w Sassari.
Był działaczem Akcji Katolickiej, a także Włoskiej Partii Ludowej, założonej przez Luigiego Sturzo. Jako przeciwnik faszyzmu zrezygnował z aktywności politycznej. Powrócił do tej działalności w 1943, tworząc struktury Chrześcijańskiej Demokracji na Sardynii. W drugim rządzie Ivanoe Bonomiego, w rządzie Ferruccia Parriego oraz w pierwszym rządzie Alcide De Gasperiego zajmował stanowisko podsekretarza stanu w resorcie rolnictwa i leśnictwa.
W 1946 został posłem do powołanej po II wojnie światowej konstytuanty (Assemblea Costituente della Repubblica Italiana), która działała do 1948. W tym samym roku został po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. W niższej izbie włoskiego parlamentu zasiadał nieprzerwanie do 1962 jako poseł I, II i III kadencji.
W kolejnych rządach Alcide De Gasperiego pełnił funkcję ministra rolnictwa i leśnictwa, wykonywał czasowo obowiązki ministra sprawiedliwości, a w 1951 został ministrem edukacji. To samo stanowisko zajmował w gabinecie, którym kierował Giuseppe Pella.
Od lipca 1956 do maja 1957 i ponownie od lutego 1959 do marca 1960 piastował funkcję premiera Włoch. Pierwszy z gabinetów współtworzyła koalicja chadeków, socjaldemokratów i liberałów. Drugi rząd, w którym objął też urząd ministra spraw wewnętrznych, opierał się wyłącznie na Chrześcijańskiej Demokracji. Między tymi okresami był wicepremierem i ministrem obrony w drugim rządzie Amintore Fanfaniego. Od 1960 do 1963 w trzech kolejnych gabinetach stał na czele resortu spraw zagranicznych.
6 maja 1962 Antonio Segni został wybrany na urząd prezydenta Republiki Włoskiej. Z powodów zdrowotnych ustąpił z urzędu 6 grudnia 1964. Do czasu swojej śmierci zasiadał następnie z urzędu w Senacie IV, V i VI kadencji.
Odznaczenia Wielki Mistrz Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – ex officio (1962–1964) Wielki Mistrz Orderu Wojskowego Włoch – ex officio (1962–1964) Wielki Mistrz Orderu Zasługi za Pracę – ex officio (1962–1964) Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej – ex officio (1962–1964) Order Złotej Ostrogi (1962, Watykan) Order Najwyższy Chrystusa (1963, Watykan) Wielki Łańcuch Orderu Sikatuny (Filipiny)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy działacze Akcji Katolickiej Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Włoskiej Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Solidarności Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Najwyższym Chrystusa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotej Ostrogi Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Premierzy Włoch Kategoria:Prezydenci Włoch Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Laureaci Międzynarodowej Nagrody Karola Wielkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni we Włoszech Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Sikatuny Kategoria:Wicepremierzy Włoch Kategoria:Ludzie urodzeni w Sassari