Cyprys wielkoszyszkowy (Cupressus macrocarpa) – drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Pochodzi z rejonu zatoki Monterey w Kalifornii.
Morfologia Pokrój Młode drzewa stożkowate, z wiekiem korona staje się bardziej rozłożysta i nieregularna. Po 10 latach osiąga 15 metrów wysokości i 3 metry szerokości. Dorosłe osobniki osiągają 25 m wysokości. Pień W młodości rośnie prosto, u starszych drzew jest bardziej krzywy. Kora białawoszara do jasnobrązowej, lekko bruzdkowana. Liście Małe, zielone, trójkątne, łuskowate. Kwiaty Męskie - małe, żółte rosną na końcach pędów. Żeńskie - kuliste, zielone rosną na końcu pędów bocznych. Szyszki Kuliste, brązowe.
Biologia i ekologia Występuje na wybrzeżach o łagodnym klimacie z suchymi i ciepłymi latami.
Zmienność Cyprys wielkoszyszkowy po skrzyżowaniu z cyprysikiem nutkajskim daje mieszańca międzyrodzajowego – cyprysowiec Leylanda.
Zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) przyznała temu gatunkowi kategorię zagrożenia VU (vulnerable), co oznacza, że jest on gatunkiem narażonym na wyginięcie.
Zastosowanie Sprowadzony do Europy w XIX wieku, gdzie w miejscach o ciepłym klimacie jest sadzony jako drzewo ozdobne.
Przypisy Ilustrowana encyklopedia roślin, część 2
Bibliografia Enrico Banfi,Francesca Consolino. Drzewa. Podręczny leksykon przyrodniczy. Warszawa. Świat książki. 2004 .
Kategoria:Cyprysowate