thumb|Budynek Prudentialu trafiony 2 tonowym 600 mm pociskiem burzącym z moździerza oblężniczego Karl Gerät w trakcie powstania warszawskiego Pocisk burzący – pocisk artyleryjski lub rakietowy niszczący cel za pomocą energii wybuchu zawartego w pocisku materiału wybuchowego.
Charakterystyka Pociski burzące służą do zwalczania schronów bojowych, rowów strzeleckich, punktów obserwacyjnych, magazynów itp. Cienka skorupa pocisku wypełniona jest dużym ładunkiem kruszącym. Wybuch następuje po zagłębieniu się pocisku w przeszkodę w wyniku działania zapalnika ze zwłoką. W pociskach do haubic stosunek masy ładunku wybuchowego do masy całego pocisku wynosi około 25%. W momencie wybuchu pocisku burzącego powstaje fala uderzeniowa, która rozprzestrzenia się w powietrzu, gruncie oraz innych ośrodkach. Na czole fali istnieje skok ciśnienia rzędu 5x104 MPa, który jest głównym czynnikiem oddziałującym na cel. Efektywność oddziaływania fali uderzeniowej zależy od ilości materiału wybuchowego i rodzaju ośrodka otaczającego pocisk w chwili wybuchu, a jej miarą jest wymiar leja powstałego w wyniku wybuchu. Ubocznym czynnikiem rażącym wybuchu pocisku burzącego są powstające w czasie wybuchu odłamki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amunicja artyleryjska