thumb|Topologia podwójnego pierścienia Topologia podwójnego pierścienia (ang. dual-ring) – składa się z dwóch pierścieni o wspólnym środku (dwa pierścienie nie są połączone ze sobą). Topologia podwójnego pierścienia jest tym samym co topologia pierścienia, z takim wyjątkiem, że drugi, zapasowy pierścień łączy te same urządzenia. Innymi słowy, w celu zapewnienia niezawodności i elastyczności w sieci każde urządzenie sieciowe jest częścią dwóch niezależnych topologii pierścienia. Dzięki funkcjom tolerancji na uszkodzenia i odtwarzania, pierścienie można przekonfigurować tak, żeby tworzyły jeden większy pierścień, a sieć mogła funkcjonować w przypadku uszkodzenia medium.
Drugi pierścień może działać na dwa sposoby:
jako zapasowy, czyli w przypadku uszkodzenia pierwszego pierścienia przejmuje jego funkcję; równocześnie z pierwszym pierścieniem podwajając przepustowość sieci, a w przypadku uszkodzenia przejąć jego funkcję. Najbardziej znanym protokołem wykorzystywanym w topologiach z podwójnym pierścieniem jest Fiber Distributed Data Interface (FDDI). Protokół FDDI stosuje mechanizm przekazywania tokenów w celu kontroli przepływu danych oraz efektywnego zarządzania ruchem sieciowym. W przypadku awarii sieci FDDI umożliwia szybką rekonfigurację, przekierowując dane przez sprawny pierścień w celu utrzymania ciągłości połączenia.
Topologia podwójnego pierścienia znajduje zastosowanie w systemach, które muszą być odporne na awarie:
instytucje finansowe (np. banki), aby zapewnić nieprzerwane transakcje oraz bezpieczeństwo danych, systemy opieki zdrowotnej (np. szpitale), w celu zapewnienia stałego dostępu do kluczowych informacji o pacjentach, systemy sterowania przemysłowego (np. fabryki, elektrownie), w celu ciągłego monitorowania i kontroli kluczowych procesów, sieci transportowe (np. systemy kontroli ruchu lotniczego).
Zalety możliwość zastosowania łącz optoelektronicznych, które wymagają bezpośredniego nadawania i odbierania transmitowanych sygnałów, możliwe wysokie osiągi, ponieważ każdy przewód łączy dwa konkretne komputery, dwie niezależne drogi transmisji zapewniają odporność na uszkodzenia medium.
Wady złożona diagnostyka sieci, trudna lokalizacja uszkodzenia, pracochłonna rekonfiguracja sieci, wymagane specjalne procedury transmisyjne, dołączenie nowych stacji jest utrudnione, jeśli w pierścieniu jest wiele stacji, duża ilość kabli, większa cena sieci.
Przypisy
podwójnego pierścienia