Osorkon IV – faraon, władca starożytnego Egiptu, z XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował w latach 732/730–716 p.n.e. Był synem Szeszonka V i królowej Tadibastet II.
Panowanie Osorkona przypadło na przełomowe czasy ponad trzywiekowego rozbicia dzielnicowego, charakteryzującego się jednakże względnym spokojem wewnętrznym i okresu podboju kuszyckiego, prowadzącego do zjednoczenia Obu Krajów, dokonanego jednakże kosztem walk wewnętrznych. Na domiar złego, Osorkon zmuszony był walczyć ze znacznie bardziej od siebie wpływowym i potężniejszym władcą Sais – Tefnachtem. W rzeczywistości władza Osorkona ograniczała się jedynie do Bubastis i jego okolic oraz Tanis. Królestwo to prawdopodobnie podzielone było na dwie części, rozdzielone niewielkim, podległym mu państwem wodzów Ma w Farbaitos.
W czasie panowania Osorkona w Bubastis w innych regionach Delty i Egiptu, władzę równocześnie sprawowali: Iuput II – w Leontopolis. Tefnacht – w Sais. Pianchi – początkowo w Napacie, później w Tebaidzie i – przejściowo – w części Środkowego Egiptu i Delty. Jukanes – w Sebennytos. Padiiset – w Athribis. Szepenupet I i Amenardis I – jako Boskie małżonki Amona w Tebach.
thumb|left|200px|Zarys genealogii XXII i XXIII dynastii.
Jak wyglądał podział władzy w Egipcie w Trzecim Okresie Przejściowym .
Tytulatura
Przypisy
Kategoria:Faraonowie XXII dynastii