Neptun – polski rzeczny holownik ratowniczy. W 1918 przejęty przez Polskę pod nazwą „Matejko”, w tym samym roku przemianowany na „Neptun”. Holownik był jednym z nielicznych tylnokołowców Flotylli Pińskiej. Obok funkcji holownika ratowniczego spełniał również funkcje bazy oddziału maskowania flotylli w Pińsku. „Neptun” zatonął w wyniku samozatopienia (na Prypeci) spowodowanego inwazją Armii Czerwonej z 17 września 1939 roku na ówczesną wschodnią Polskę.
Zbudowany w Koźlu w roku 1911 przez stocznię Caesar Wollheim pod numerem budowy 343 (według innych danych, przez stocznię Kaiser Wilhelm Werft).
W 1914 wszedł w skład austro-węgierskiej Flotylli Wiślanej (Weichselflotille). Bazował w Warszawie, następnie w Bydgoszczy.
Podstawowe dane techniczne Wyporność standardowa 34 ton pełna – 48 ton Długość – 25 m Napęd – maszyna parowa o mocy 35 KM, tylnokołowiec Prędkość – 12 km/h
Uzbrojenie 1 działko 37 mm (początkowo, później zdemontowano) 1 ckm 7,92 mm
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Holowniki Kategoria:Polskie okręty rzeczne z okresu 1920–1939 Kategoria:Polskie okręty rzeczne zatopione w czasie II wojny światowej Kategoria:Samozatopione polskie okręty rzeczne Kategoria:Statki i okręty zatopione na rzekach Kategoria:Okręty z napędem kołowym