Mara (Dolichotis) – rodzaj ssaków z podrodziny mar w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej (Boliwia, Paragwaj, Argentyna i być może Chile).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 420–800 mm, długość ogona 19–40 mm, długość tylnej stopy 91–160 mm, długość ucha 58–103 mm; masa ciała 1,8–9 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1819 roku francuski zoolog Anselme Gaëtan Desmarest w artykule „Notatka o ssaku z rzędu gryzoni, o którym wspominają niektórzy autorzy, ale którego istnienie nie zostało jeszcze powszechnie zaakceptowane przez nomenklatorów przyrodników”, opublikowanym w czasopiśmie Journal de Physique, de Chimie, d’Histoire Naturelle et des Arts. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) mara patagońska (D. patagonum).
Etymologia Dolichotis: dolikhos ‘długi’; ους ous, ωτος ōtos ’ucho’. Mara: nazwa mara oznaczająca w językach araukańskich ‘marę’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): „La biscacha a bandeau” (= Cavia patachonica (= Cavia patagonum )). Pediolagus: gr. πεδιον pedion ‘pole, równina’, od πεδον pedon ‘ziemia, grunt’, od πους pous, ποδος podos ‘stopa’; λαγoς lagos ‘zając’. Gatunek typowy (oznaczenie oryginalne): Dolichotis centralis (= Dolichotis salinicola ). Weyenberghia: Hendrik Weyenbergh (1842–1885) holenderski zoolog, działający w Argentynie, założyciel Museo de Zoología w Kordobie. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Dolichotis salinicola . Paradolichotis: gr. παρα para ‘blisko, obok’; rodzaj Dolichotis . Lagospedius: gr. λαγoς lagos ‘zając’; πεδιον pedion ‘pole, równina’, od πεδον pedon ‘ziemia, grunt’, od πους pous, ποδος podos ‘stopa’. Gatunek typowy (oznaczenie oryginalne): Dolichotis centralis (= Dolichotis salinicola ).
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxDolichotis patagonum(E.A.W. Zimmermann, 1780)mara patagońska2 podgatunkiendemit Argentyny (Catamarca na południe do Santa Cruz, na wschód do Buenos Aires; być może południowe Chile)DC: 60–80 cmDO: 2,5–4 cmMC: 7–9 kgcentruj|150pxDolichotis salinicolaBurmeister, 1876mara solniskowagatunek monotypowyskrajnie południowo-wschodnia Boliwia, zachodni Paragwaj i północno-zachodnia Argentyna (na południe do Córdoby)DC: 42–48 cmDO: 1,9–2 cmMC: 1,8–2,3 kg Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski, – gatunek bliski zagrożenia.
Opisano również gatunki wymarłe na terenie dzisiejszej Argentyny: Dolichotis chapalmalensis (pliocen) Dolichotis improlus (plejstocen) Dolichotis intermedius (pliocen) Dolichotis mayor (fanerozoik) Dolichotis minor (plejstocen) Dolichotis platycephalus (plejstocen)
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia