Hipotensja (niedociśnienie), również hipotoniaPojęcie hipotonia odnosi się do obniżonego napięcia mięśni, również mięśniówki naczyń, co powoduje spadek ciśnienia krwi. – obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 90/50 mm Hg lub 100/60 mm Hg. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.
Rodzaje Niedociśnienie pierwotne Jest to najczęstsza postać: o nieznanym pochodzeniu utrzymująca się przewlekle występująca częściej u osób szczupłych skłonność częściowo dziedziczna.
Niedociśnienie ortostatyczne
W tym przypadku niedociśnienie powstaje w wyniku zaburzeń regulacji ciśnienia przy gwałtownym wstawaniu lub długim staniu. Krew gromadzi się poniżej serca, co zmniejsza ilość tłoczonej przez nie krwi. Hipotonię ortostatyczną można rozpoznać wtedy, gdy zmiana pozycji ciała z leżącej na stojącą powoduje spadek ciśnienia skurczowego o przynajmniej 20 mm Hg lub ciśnienia rozkurczowego o przynajmniej 10 mm Hg w ciągu 3-minutowego testu pionizacyjnego.
Hipotonia ortostatyczna jest działaniem niepożądanym wielu leków, szczególnie tych, które są stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego. Jest najczęstszą przyczyną omdleń u osób z nadciśnieniem. Odsetek ten jest większy u cierpiących na choroby krążenia i cukrzycę. Zwiększa ryzyko zgonu u chorych w starszym wieku.
Niedociśnienie wtórne Jest to niedociśnienie występujące jako powikłanie: chorób układu krążenia neuropatii autonomicznej (uszkodzenia wegetatywnego układu nerwowego) np. w chorobie Parkinsona niedoczynności kory nadnerczy (choroba Addisona) płata tylnego przysadki mózgowej tarczycy infekcji cukrzycy zmniejszenia ilości krążącej krwi (z powodu krwawienia lub odwodnienia) przedawkowania leków hipotensyjnych przyjmowania lewodopy i agonistów receptorów dopaminergicznych podawanych w chorobie Parkinsona nadużycia alkoholu długotrwałego leżenia u przewlekle chorych, kiedy dochodzi do rozluźnienia naczyń krwionośnych.
Objawy zwiększona senność osłabienie zaburzenia koncentracji bóle głowy zawroty głowy i mroczki przed oczami szum w uszach nastroje depresyjne wewnętrzny niepokój ziębnięcie rąk i stóp ból karku w pozycji stojącej temperatura poniżej 36–37 °C
Postępowanie Niefarmakologiczne picie dużej ilości płynów (2–2,5 l/dobę) zwiększenie ilości spożywanej soli (10–20 g/dzień) unikanie obfitych posiłków regularna aktywność fizyczna prysznic na przemian ciepłą i zimną wodą ułożenie głowy kilkanaście cm powyżej poziomu stymuluje uwalnianie reniny i zmniejszanie produkcji moczu siedzenie z nogą założoną na nogę noszenie pończoch uciskowych lub elastycznych bandaży uciskowych – zmniejsza to ilość krwi zalegającej w nogach
Farmakologiczne Leczenie farmakologiczne stosuje się w przypadku niedociśnienia ortostatycznego i pierwotnego, gdy postępowanie niefarmakologiczne nie przynosi zadowalających rezultatów.
Leczenie rozpoczyna się od podawania fludrokortyzonu – glikokortykosteroidu zatrzymującego sód.
W drugim rzędzie podaje się leki zwężające naczynia: efedryna 25 mg/dzień metylofenidat 10 mg/dzień fenylopropanolamina 25 mg/dzień midodryna <10 mg/dzień
Można zastosować również następujące substancje: kofeina (do 400 mg/dobę; kobiety w ciąży do 300 mg) niketamid (do 1500 mg/dobę) strychnina (do 5 mg/dobę, jednak zazwyczaj w znacznie mniejszych dawkach, aby uniknąć niebezpieczeństwa zatrucia)
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Niedociśnienie tętnicze Samoistne niedociśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze ortostatyczne Niedociśnienie tętnicze wywołane przez leki Inne niedociśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze, nieokreślone Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby układu krążenia