thumb|Prezydent Józef Włodek w swoim gabinecie w Urzędzie Miejskim w Grudziądzu (1934) thumb|Józef Włodek (trzeci z prawej) z członkami Związku Miast Polskich na spotkaniu z premierem Felicjanem Sławojem Składkowskim (1937) Józef Jan Włodek (ur. 16 maja 1891 w Lekowie k. Ciechanowa, zm. 2 sierpnia 1944 w Warszawie) – urzędnik samorządowy, długoletni (1920–1939) prezydent Grudziądza, najdłużej urzędujący prezydent miasta w II RP.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa Włodka h. Prawdzic (1848–1921) i Zofii z Wybickich h. Rogala (1855–1891). Miał pięcioro rodzeństwa: Irenę (1876–1956), później żonę Edmunda Fankanowskiego, porucznika 11 Pułku Ułanów, dyrektora gimnazjum w Mławie, Gustawa (1877–1946), inżyniera, specjalistę budowy mostów, Józefę (1881–1957), działaczkę społeczną, pamiętnikarkę, nauczycielkę krawiectwa w szkole dla dziewcząt panny Plater w Warszawie, Bronisławę (1885–1959), nauczycielkę, urzędniczkę, bibliotekarkę i pisarkę, Zofię (ur. ok. 1890), zamężną Garczyńską, następnie Gawrońską.

Uczestniczył w strajku szkolnym 1905. W 1908 ukończył Szkołę Średnią Zgromadzenia Kupców w Warszawie, następnie studiował na Wydziale Samorządowym Instytutu Politechnicznego w Glons k. Liège. Tam też studiował kierunek cukrownictwo, uzyskując tytuł zawodowy inżyniera przemysłowego. W latach 1912–1914 pracował w cukrowniach na terenie Królestwa Polskiego i Rosji. Podczas I wojny światowej, w latach 1914–1916, internowany przez Niemców na Pomorzu. W 1916, na Uniwersytecie Warszawskim, odbył studia na wyższych kursach administracji państwowej.

Pracował w Komisji Rejestracji Strat Wojennych w Warszawie, prowadził w Mławie Biuro Obrony Interesów Ludności Polskiej przed Okupantami. 4 marca 1919 został wybrany przez Radę Miejską Mławy burmistrzem miasta. 28 listopada 1919 roku został mianowany komisarycznym nadburmistrzem miasta Grudziądza, następnie, po przejęciu przez Polaków władzy na Pomorzu i zajęciu Grudziądza przez oddziały generała Stanisława Pruszyńskiego, 4 marca 1922 został pierwszym prezydentem miasta. W 1924 był jednym z założycieli Oddziału Miejskiego w Grudziądzu Pomorskiej Ligi Obrony Powietrznej Państwa, pełniąc funkcję prezesa oraz wiceprezesa. Do 1930 sprawował także funkcję starosty grudziądzkiego. W 1932 był członkiem zarządu Związku Miast PolskichSamorząd Miejski : organ Związku Miast Polskich 1932 z. 8, s. 475.. W Grudziądzu urzędował do końca sierpnia 1939, a następnie, zgodnie z nakazem wojewody pomorskiego, został ewakuowany do Warszawy. Razem z bratem Gustawem pracował w Towarzystwie Przemysłu Metalowego „Rudzki”.

Został zamordowany podczas powstania warszawskiego wraz z żoną i jedną z córek, w swoim mieszkaniu przy ulicy Wiejskiej przez Ukraińców w służbie niemieckiejred. Hanna Hendrysiak, Sto lat Związku Miast Polskich 1917–2018, Związek Miast Polskich, Poznań, 2018, s. 23, 978-83-933830-1-6..

Życie prywatne Od 8 września 1918 był mężem Wandy z Ossowskich (zm. 1944), z którą miał dwie córki i syna Jerzego.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 435 „za zasługi na polu administracji samorządowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Upamiętnienie W 1996 w ratuszu w Grudziądzu odsłonięto tablicę poświęconą Józefowi Włodkowi.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Burmistrzowie komisaryczni miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Związku Miast Polskich (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Grudziądzem Kategoria:Ludzie związani z Mławą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Ofiary zbrodni niemieckich w powstaniu warszawskim 1944 Kategoria:Prezydenci Grudziądza Kategoria:Prezydenci miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w Królestwie Kongresowym (1905–1908) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1944