Aleksander z Damaszku (II wiek n.e.) – grecki filozof, perypatetyk i platonik.
Był scholarchą Likejonu. Cieszył się dużym uznaniem. Był nauczycielem Flawiusza Boecjusza
Relacje między nim a Galenem były napięte lub wrogie, i ten określał Aleksandra jako osobę zawistną oraz porównywał go do głowy muła.
Jego poglądy są nieznane. Żadne z jego dzieł się nie zachowało. Wzmianki o Aleksandrze w dziełach doksograficznych nie pozwalają jednoznacznie określić, czy chodzi o niego, czy o inną osobę o tym imieniu (np. Aleksandra Polihistora).
Kasjusz Dion podaje, że podczas pobytu w Atenach w 176 (prawdopodobnie zaś wcześniej) cesarz Marek Aureliusz ustanowił cztery katedry (płatne posady) dla nauczycieli głównych kierunków filozoficznych (perypatetyckiej, platońskiej, epikurejskiej i stoickiej), a także katedrę retoryki. Jednym z nich (prawdopodobnie perypatetykiem) był Aleksander z Damaszku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji